Domini
form analysis and translation based on Perseus (Version 2010):
GEN S N
dominium N  a feast, banquet
GEN S M | NOM P M | VOC P M
dominus N  a master, possessor, ruler, lord, proprietor, owner
Helmut Schmid's TreeTagger with Latin data by Gabriele Brandolini: dominus N:gen
Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8. Aufl. (1913)
dominium, iī, n. (dominus), die Herrschaft, I) im engern Sinne, die Herrschaft über etw. als Eigentümer, der Besitz, das Eigentum, Eigentumsrecht, dingliche Recht, rei suae (seines Vermögens), ICt.: rerum, Val. Max.: rerum suarum, Vell.: locorum dominium adipisci, Gromat. vet.: possessionem usus fructus, non etiam dominium adipisci, (show full text)
dominus, ī, m. (v. domus), I) im engem Sinne, der Herr vom Hause, Hausherr, Gebieter (Ggstz. familia), Komik., Cic. u.a.; u.v. Sohn des Hauses, der junge Herr, Plaut.: Plur., domini, die Herrschaft (= der Herr u. die Herrin vom Hause), Cic. u.a. – II) im weitern Sinne, (show full text)
Lewis & Short, A latin dictionary (1879)
dominium, dŏmĭnĭum, ii, n. id.. (Acc. to dominus, II. B. 1.) A feast, banquet (very rare): dominia convivia, Lucil. ap. Non. 281, 25 (with sodalitia); * Cic. Verr. 2, 3, 4 Zumpt N. cr.; S. C. ap. Gell. 2, 24, 2. Jurid. t. t., property, (show full text)
dominus dŏmĭnus (in inscrr. sometimes written by syncop. DOMNVS), i, m. Sanscr. damanas, he who subdues, root dam-; Gr. δαμάω, δάμνημι, v. domo Prop., one who has subdued or conquered; hence, a master, possessor, ruler, lord, proprietor, owner (cf. herus). Prop.: quam dispari Dominare domino! Poëta (show full text)
Gaffiot, Dictionnaire latin-français (2016, ex 1934), merci à G. Gréco, M. De Wilde, B. Maréchal, K. Ôkubo!
dominium dŏmĭnĭum, ĭī, n. (dominus), propriété, droit de propriété : Ulp. Dig. 19, 2 ; Vell. 2, 80, 4 ; Liv. 45, 14, 15 || banquet solennel, festin : Lucil. d. Non. 281, 25 ; Cic. Verr. (show full text)
dominus dŏmĭnus, ī, m. (domus), 1 maître [de maison], possesseur, propriétaire : nec domo dominus, sed domino domus honestanda est Cic. Off. 1, 139, ce n'est pas la maison qui doit honorer le maître, c'est le maître qui doit honorer la maison || aliquem dominum esse rerum suarum (show full text)
Дворецкий И.Х., Отличный латинско-русский словарь (1976)
dominium dominium, i n [dominus II] 1) обладание, владение (rerum suarum VM etc.): d. et jus L право собственности; 2) власть, господство: d. alicujus rei Sen etc. господство над чём-л.; 3) властелин Sen; 4) пиршество, пирушка LM, C, AG.
DuCange, Glossarium mediae et infimae latinitatis (1883-7)
DOMINIUM, alias Domanium et Dominicum, Gall. Domaine. Gloss. Lat. Gr.: Dominium, Κυρία. Jus, tutela, potestas, Joanni de Janua. Sacrum Dominium, in leg. 15. Cod. Th. de Jure fisci (10, 1.) Ricardus Hagulstad. lib. 2. de Episc. Hagulstad. cap. 5: Sicut ipse eam in suo Dominio habuerat, Ecclesiam tradidit. Radulfus (show full text)
DOMINIUM,² JC. Anglis dicitur principale manerium, quod Dominus et antecessores semper possederunt, cum omnibus appenditiis. Ita Rastallus. Gallis nostris, Chef lieu du fief, qua notione in Charta ann. 1201. Matthaei de Hamo ex Chartul. Abbatiae S. Nicolai de Arida-Gamantia Dioec. Atrebatens.: Fratribus Ecclesiae S. Nicolai de Arida-Gamantia in (show full text)
DOMINIUM,³ Nomen honoris Reipublicae Principibus attributum. Exstant apud Rymerum tom. 14. pag. 199. Litterae Henrici VIII. Angl. Regis inscriptae Illustrissimo Dominio Venetorum, et quibusvis aliis Principibus Christianis, Dominiis, Civitatibus et Communitatibus, etc. Angelus Pechinolius in Epistola ad Innocentium VIII. Papam ann. 1489. apud Illust. Fontaninum ad calcem Antiq. Hortae (show full text)
DOMINUS, pro Deus, Κύριος, occurrit passim in libris sacris. Unde forte Itali Domenedio, Galli nostri Damedieu dixerunt, id est, Dominus Deus. Vide Philonem de Nominum mutat. pag. 7. 1. Edit. Sulpitius Severus lib. 1. Hist: Mundus a Domino constitutus est, etc. Ruffinus in Symbolo de Christo: Et dicuntur alii (show full text)
DOMINUS,⁴ nude dictus Abbas, in Consuet. Fontanel. pag. 94: Et hoc facientes secundum Dominum et secundum nos omnes. Et in Gallico Reliquiarum Indice: Tel croix est au logis de Monsieur.
DOMINUS,⁸ Domini, Praecipui e nobilitate. Annales Colmar. part. 1. ann. 1284: Eodem die Curiam habuit Rex Rudolfus in Basilea cum gloria Dominorum. Idem Chron. part. 2. ann. 1277: Post haec Rex Bohemorum congregavit occulte decem millia Dominorum, volens occulte Regem comprehendere Romanorum.
DOMINUS,⁷ Maritus: ita uxores conjuges suos compellabant, Monseigneur. Vetus Inscriptio Romae apud Sponium Miscell. Antiq. pag. 12: Suetrius Hermes hic situs est, cui tertia conjunx aram constituit digno meritove marito, cum quo concordiam tam multosque per annos vixit et tenere casu sbta (subtracta) marito est, de cujus fama multi (show full text)
DOMINUS,⁶ in Legibus et Statutis Principum, nullo adjecto vocabulo, Dominus feudi intelligitur ratione vassalli. Dominus Capitalis, vulgo Chef Seigneur, et in Assisiis Hieros. cap. 136. 137. in Consuetud. Normann. art. 126. 130. 166. Pontivensi art. 110. Andegav. art. 201. et seq. Cenoman. art. 216. Tabularium Vindocin. Thuanum Ch. 40: (show full text)
DOMINUS,⁹ Mabill. de Liturg. Gall. pag. 466. e Ceremoniali MS. Sangerman. de Dominica Palmarum: Quando erimus circa finem Tractus, sacrista pulsabit unam parvam campanam pro congregando Dominos ad audiendum Passionem, quia ipsa non debet legi nisi in magna Missa. An Baillivius ceterique justitiae Officiales hujus Abbatiae, qui statis diebus (show full text)
DOMINUS,¹ Quae honorifica appellatio ita Militibus competebat, ut a patribus etiam filiis suis tribueretur: neque enim alia mihi suppetit ratio, cur Castellanus Vitriacensis filios suos Dominos compellat in Charta ann. 1228. ex Chartul. Campan. fol. 328. r°: Haec omnia superius scripta laudaverunt Aalaidis uxor mea et Dominus Robertus filius (show full text)
DOMINUS,¹⁰ nude, Cancellarius, ut observat D. Secousse ad Lit. ann. 1372. tom. 5. Ordinat. reg. Franc. pag. 581: Per regem, ad relationem Domini. Ubi supra legitur: Referente nobis dilecto ac fideli Cancellario nostro.
DOMINUS,¹² Peculiaris appellatio Franciae regum, quam ab imperatoribus romanis mutuaverant. Vide in Domnus. Glossar. med. Graecit. in Δεσπότης.
DOMINUS,¹³ Is cujus negotium gerit procurator et cujus nomine defensor exstitit, apud JC. Romanos. Ita etiam apud Anglos; Glanvilla lib. xi. cap. 3: Cum quis ita loco alterius positus in curia de placito illo respondet... nunquid potest Dominus suus eum pro beneplacito inde removere, ita quod alium faciat (show full text)
DOMINUS,² Domini et Domni, Sancti vulgo appellati. Dominus Johannes, apud Cyprianum in Vita S. Caesarii Arelat. Dominus Dionysius, in Placitis aliquot Clodovei III. apud Mabillonium tom. 4. SS. Ord. Bened. pag. 617. 618. Dominus Germanus, ibid. pag. 620. Charta Caroli M. pro Ecclesia Parisiensi in M. Pastorali lib. (show full text)
DOMINUS,³ Domini, saepe appellati Episcopi, etiam non adjecta dignitatis nomenclatura, sed ipsius Episcopatus, ut apud Gregorium M. lib. 2. Indict. 10. Epist. 38. lib. 4. Epist. 17. Domino Mizenatis Ecclesiae, apud eumdem lib. 4. Epist. 27. Haymo Homil. Domin. 16. post. trinitatem ex S. Augustino: Nisi forte hoc evenerit, (show full text)
DOMINUS,⁵ Domini interdum dicti Canonici addito nomine Ecclesiae, cujus sunt Canonici. Testament. Guillelmi Montispessulani ann. 1211. tom. 9. Spicil. Acher. pag. 156: Monasterio Grandis-Sylvae dimitto c. lib. inter opus et mensam Dominorum Ecclesiae Magalonae dimitto mm. sol. in honore emendo, de cujus fructibus fiat annuatim anniversarium in festo S. (show full text)
Schuetz, Thomas-Lexikon, 2. Aufl. (1895)
dominium Herrschaft, Macht, Gewalt, synonym mit potestas (← sub b), principatus (← sub a) und regimen (←): secundum dominium (dicitur aliquid) dominus, th. I. 13. 7 ob. 5; dominium accipitur dupliciter. Uno modo, secundum quod opponitur servituti (← sub a), et sic dominus dicitur, cui aliquis subditur ut servus. (show full text)
dominus a) Herr, Gebieter, der Gegensatz zu servus (←): dominus autem est proprie et vere, qui aliis praecepta operandi dispensat (auferlegt) et a nullo regulam operandi sumit, cg. III. 120; dominus dicitur, cui aliquis subditur ut servus . . . et . . . etiam ille, qui habet officium (show full text)
Latinitatis medii aevi lexicon Bohemorum (thanks to the Centre for Classical Studies at the Institute of Philosophy of the Czech Academy of Sciences (www.ics.cas.cz/en)) (2017)
dominium dominium, -i, n. form.: -mnium |GerlAnn 473|; -neo (abl. sg.) |(s. XIV) ArchZnoym II 307 f.2v|; -minenio (abl. sg.) |(1245) CodDiplBoh IV 177| 1 a proprietas, possessio – vlastnictví, majetek, vlastnické právo (show full text)
dominus dominus, -i, m. form.: domnus (cf. Georges I 2282) |CanapAdalb 240|; dompnus |CapPr P 105 f.104r|; -inum (gen. pl.; cf. ib.) |(1488) TopTgApp 62a|; -nibus (abl. pl.) |(1429 Sept. 26) ArchPr|; -nem (err. ed.) v. infra; -mininum (show full text)
Graesse, Orbis Latinus 1909
Domini frons Domfront, St., Frankr. (Orne).
Dammartinum Dammartin, St., Frankr. (Seine-et-Marne).
Dominium Martini s. Dammartinum.
Dominium Martini Dammartin, St., Frankr. (Seine-et-Marne).
Dominus Aper Domêvre-en-Haye, D., Frankr. (Meurthe-et-Moselle).
Dominus Baseolus Dombasle, St., Frankr. (Meurthe-et-Moselle).
Dominus Martinus Dommartin, zahlr Mfl. u. D., Frankr.
Dominus Petrus Dompierre-sur-Besbre, St. , Frankr. (Allier).