Dominis
form analysis and translation based on Perseus (Version 2010):
ABL P F | DAT P F
domina N  a mistress, dame, lady, she who rules
ABL P M | DAT P M
dominus N  a master, possessor, ruler, lord, proprietor, owner
Helmut Schmid's TreeTagger with Latin data by Gabriele Brandolini: domina|dominus N:dat
Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8. Aufl. (1913)
domina, ae, f. (dominus), I) die Herrin vom Hause, als Gebieterin, die Wirtin, Hausfrau, Komik., Verg. u.a.: d. cauponae od. tabernae, die Wirtin (Ggstz. magistra cauponae, die Kellnerin), Cod. Iust. – II) im weitern Sinne: A) eig., wie δέσποινα, die Herrin, Gebieterin, a) als ehrendes Beiwort (show full text)
dominus, ī, m. (v. domus), I) im engem Sinne, der Herr vom Hause, Hausherr, Gebieter (Ggstz. familia), Komik., Cic. u.a.; u.v. Sohn des Hauses, der junge Herr, Plaut.: Plur., domini, die Herrschaft (= der Herr u. die Herrin vom Hause), Cic. u.a. – II) im weitern Sinne, (show full text)
Lewis & Short, A latin dictionary (1879)
domina, dŏmĭna, ae (dat. and abl. plur. only dominis, Curt. 3, 12, 8; Inscr. Orell. 1629), f. dominus. Prop., mistress, she who rules or commands, esp. in a household, = hera, materfamilias, Plaut. Cist. 4, 2, 107; id. Stich. 2, 1, 24; Ter. Heaut. 2, 3, 57; (show full text)
dominus dŏmĭnus (in inscrr. sometimes written by syncop. DOMNVS), i, m. Sanscr. damanas, he who subdues, root dam-; Gr. δαμάω, δάμνημι, v. domo Prop., one who has subdued or conquered; hence, a master, possessor, ruler, lord, proprietor, owner (cf. herus). Prop.: quam dispari Dominare domino! Poëta (show full text)
Gaffiot, Dictionnaire latin-français (2016, ex 1934), merci à G. Gréco, M. De Wilde, B. Maréchal, K. Ôkubo!
domina dŏmĭna, æ, f. (dominus), 1 maîtresse de maison : Pl. Cist. 773 ; etc.; Ter. Haut. 298 ; Cic. Cæl. 62 || [qqf.] épouse : Virg. En. 6, 397 ; Ov. Tr. 4, 3, 9 ; 5, 5, 7 2 (show full text)
dominus dŏmĭnus, ī, m. (domus), 1 maître [de maison], possesseur, propriétaire : nec domo dominus, sed domino domus honestanda est Cic. Off. 1, 139, ce n'est pas la maison qui doit honorer le maître, c'est le maître qui doit honorer la maison || aliquem dominum esse rerum suarum (show full text)
Дворецкий И.Х., Отличный латинско-русский словарь (1976)
domina domina, ae f [domus] 1) госпожа, хозяйка Pl, Ter, C etc.; 2) повелительница, владычица (fortuna, rerum humanarum d. C; d. Cybela V); жена Цезаря-императора (domino et dominae feliciteri Su); 3) возлюбленная, подруга Tib, Prp; 4) супруга V, O.
DuCange, Glossarium mediae et infimae latinitatis (1883-7)
DOMINA, nude, Deipara; hinc Missa de Domina, non semel in Chronico Archiepisc. Upsaliens. pag. 219. 225. in Monastico Anglicano tom. 3. pag. 151. et apud Franciscum Dominic. Pragens. etc. Maria,... sermone Syro Domina nuncupatur. Maria, Syriace Domina. Vide S. Hieronym. de Locis Hebraic. in Evangelio Matthaei. Dominam, Deiparam nude (show full text)
DOMINA,⁴ Nobilium uxores, etiam a maritis suis, in actis publicis Dominas appellatas fuisse post AEgidium Menagium testis est Mabillonius Diplom. pag. 90. Etiam imperiali dignitate illustribus maritis. Charta Alberti imper. ann. 1299. in Reg. sign. Pater Cam. Comput. Paris. fol. 173. r°: Promittimus etiam nos curaturos et facturos, quod (show full text)
DOMINA,⁷ Machinae bellicae species. Richardus de S. Germano in Chron. ann. 1239: Ingeniaque, Biddae, Dominae, et Mangonelli fiunt, Imperatore mandante.
DOMINA,⁶ Mulier quaevis, ut Italicum Dona, quod nomen est discretivum sexus, non titulus honoris. Acta B. Torelli Puppiensis, tom. 2. Martii pag. 501: Quidam Comes Carolus de Puppio, valde notus B. Torelli, cum sero carnisprivii advenisset, illi scutiferum cum canistro referto carnibus et pane misit, et cum iret, Dominae (show full text)
DOMINA,⁹ Baronis et militis uxor. Ordinat. pro regina ex Reg. Cam. Comput. in Bibl. reg. sign. 8406. fol. 91. v°.: Item quod abstineat (regina) a Dominabus vocandis vel aliis magnis personis, et eas, cum venerint, diutius retinendis; et quo (quod) se non redat (reddat) nimis falicem (facilem) (show full text)
DOMINA,¹ nude, Socrus, vulgo Belle-mere, alias, Dame, eadem ratione qua socer, Sire nuncupabatur. Lit. remiss. ann. 1389. in Reg. 136. Chartoph. reg. ch. 144: Comme le suppliant se feust marié à la fille d'une femme appellée Guillemete le Gaz; ... icelle Guillemete sa Dame, etc. Aliae ann. 1396. in (show full text)
DOMINA,³ Honoraria Reginae assecla, in Computo ann. 1202. apud D. Brussel de Feudorum usu tom. 2. pag. clvii: Pro iii. paribus robarum quas Dominae habuerunt xviii. l.
DOMINA,⁵ Sanctimoniales Benedictinae sic appellantur ab anno 970. Vide Mabill. tom. 2. Annalium pag. 604. ubi Gisla Abbatissa Romaricimontis Chartam subscribit, ceteris Dominabus assentientibus. Charta Lucianae Abbatissae Farensis Monasterii ann. 1168: Ad pelliciasque Dominarum decem libras per singulos annos iterum concessi. Adde chart. ann. 1153. in Alsat. Diplom. num. (show full text)
DOMINUS, pro Deus, Κύριος, occurrit passim in libris sacris. Unde forte Itali Domenedio, Galli nostri Damedieu dixerunt, id est, Dominus Deus. Vide Philonem de Nominum mutat. pag. 7. 1. Edit. Sulpitius Severus lib. 1. Hist: Mundus a Domino constitutus est, etc. Ruffinus in Symbolo de Christo: Et dicuntur alii (show full text)
DOMINUS,⁴ nude dictus Abbas, in Consuet. Fontanel. pag. 94: Et hoc facientes secundum Dominum et secundum nos omnes. Et in Gallico Reliquiarum Indice: Tel croix est au logis de Monsieur.
DOMINUS,⁸ Domini, Praecipui e nobilitate. Annales Colmar. part. 1. ann. 1284: Eodem die Curiam habuit Rex Rudolfus in Basilea cum gloria Dominorum. Idem Chron. part. 2. ann. 1277: Post haec Rex Bohemorum congregavit occulte decem millia Dominorum, volens occulte Regem comprehendere Romanorum.
DOMINUS,⁷ Maritus: ita uxores conjuges suos compellabant, Monseigneur. Vetus Inscriptio Romae apud Sponium Miscell. Antiq. pag. 12: Suetrius Hermes hic situs est, cui tertia conjunx aram constituit digno meritove marito, cum quo concordiam tam multosque per annos vixit et tenere casu sbta (subtracta) marito est, de cujus fama multi (show full text)
DOMINUS,⁶ in Legibus et Statutis Principum, nullo adjecto vocabulo, Dominus feudi intelligitur ratione vassalli. Dominus Capitalis, vulgo Chef Seigneur, et in Assisiis Hieros. cap. 136. 137. in Consuetud. Normann. art. 126. 130. 166. Pontivensi art. 110. Andegav. art. 201. et seq. Cenoman. art. 216. Tabularium Vindocin. Thuanum Ch. 40: (show full text)
DOMINUS,⁹ Mabill. de Liturg. Gall. pag. 466. e Ceremoniali MS. Sangerman. de Dominica Palmarum: Quando erimus circa finem Tractus, sacrista pulsabit unam parvam campanam pro congregando Dominos ad audiendum Passionem, quia ipsa non debet legi nisi in magna Missa. An Baillivius ceterique justitiae Officiales hujus Abbatiae, qui statis diebus (show full text)
DOMINUS,¹ Quae honorifica appellatio ita Militibus competebat, ut a patribus etiam filiis suis tribueretur: neque enim alia mihi suppetit ratio, cur Castellanus Vitriacensis filios suos Dominos compellat in Charta ann. 1228. ex Chartul. Campan. fol. 328. r°: Haec omnia superius scripta laudaverunt Aalaidis uxor mea et Dominus Robertus filius (show full text)
DOMINUS,¹⁰ nude, Cancellarius, ut observat D. Secousse ad Lit. ann. 1372. tom. 5. Ordinat. reg. Franc. pag. 581: Per regem, ad relationem Domini. Ubi supra legitur: Referente nobis dilecto ac fideli Cancellario nostro.
DOMINUS,¹² Peculiaris appellatio Franciae regum, quam ab imperatoribus romanis mutuaverant. Vide in Domnus. Glossar. med. Graecit. in Δεσπότης.
DOMINUS,¹³ Is cujus negotium gerit procurator et cujus nomine defensor exstitit, apud JC. Romanos. Ita etiam apud Anglos; Glanvilla lib. xi. cap. 3: Cum quis ita loco alterius positus in curia de placito illo respondet... nunquid potest Dominus suus eum pro beneplacito inde removere, ita quod alium faciat (show full text)
DOMINUS,² Domini et Domni, Sancti vulgo appellati. Dominus Johannes, apud Cyprianum in Vita S. Caesarii Arelat. Dominus Dionysius, in Placitis aliquot Clodovei III. apud Mabillonium tom. 4. SS. Ord. Bened. pag. 617. 618. Dominus Germanus, ibid. pag. 620. Charta Caroli M. pro Ecclesia Parisiensi in M. Pastorali lib. (show full text)
DOMINUS,³ Domini, saepe appellati Episcopi, etiam non adjecta dignitatis nomenclatura, sed ipsius Episcopatus, ut apud Gregorium M. lib. 2. Indict. 10. Epist. 38. lib. 4. Epist. 17. Domino Mizenatis Ecclesiae, apud eumdem lib. 4. Epist. 27. Haymo Homil. Domin. 16. post. trinitatem ex S. Augustino: Nisi forte hoc evenerit, (show full text)
DOMINUS,⁵ Domini interdum dicti Canonici addito nomine Ecclesiae, cujus sunt Canonici. Testament. Guillelmi Montispessulani ann. 1211. tom. 9. Spicil. Acher. pag. 156: Monasterio Grandis-Sylvae dimitto c. lib. inter opus et mensam Dominorum Ecclesiae Magalonae dimitto mm. sol. in honore emendo, de cujus fructibus fiat annuatim anniversarium in festo S. (show full text)
Schuetz, Thomas-Lexikon, 2. Aufl. (1895)
dominus a) Herr, Gebieter, der Gegensatz zu servus (←): dominus autem est proprie et vere, qui aliis praecepta operandi dispensat (auferlegt) et a nullo regulam operandi sumit, cg. III. 120; dominus dicitur, cui aliquis subditur ut servus . . . et . . . etiam ille, qui habet officium (show full text)
Latinitatis medii aevi lexicon Bohemorum (thanks to the Centre for Classical Studies at the Institute of Philosophy of the Czech Academy of Sciences (www.ics.cas.cz/en)) (2017)
domina domina, -ae, f. form.: -abus (dat., abl. pl., cf. ThLL V/1 1935,21) v. infra; dompna |UK I F 29 f.155r| 1 a mater familias, hera – paní domu, hospodyně b (show full text)
dominus dominus, -i, m. form.: domnus (cf. Georges I 2282) |CanapAdalb 240|; dompnus |CapPr P 105 f.104r|; -inum (gen. pl.; cf. ib.) |(1488) TopTgApp 62a|; -nibus (abl. pl.) |(1429 Sept. 26) ArchPr|; -nem (err. ed.) v. infra; -mininum (show full text)
Graesse, Orbis Latinus 1909
Domina Maria 1. Donnemarie, Mfl., Frankr. (Seine-et-Marne). --- 2. Dammarie, St., ebenda (Eure-et-Loir);
Dominus Aper Domêvre-en-Haye, D., Frankr. (Meurthe-et-Moselle).
Dominus Baseolus Dombasle, St., Frankr. (Meurthe-et-Moselle).
Dominus Martinus Dommartin, zahlr Mfl. u. D., Frankr.
Dominus Petrus Dompierre-sur-Besbre, St. , Frankr. (Allier).