Incipit
form analysis and translation based on Perseus (Version 2010):
3 S PRES IND ACT
incipio V  to take hold, take in hand, begin
Helmut Schmid's TreeTagger with Latin data by Gabriele Brandolini: incipio V:IND
Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8. Aufl. (1913)
incipio, cēpī, ceptum, ere (in u. capio), eig. anfassen, angreifen; dah. etw. anfangen, beginnen, mit etw. den Anfang machen (Ggstz. desinere, relinquere, desistere), I) tr.: A) im allg.: α) mit Acc.: iter, Plaut.: bellum (Ggstz. bellum deponere), Sall.: proelium, Sall.: pugnam, Liv.: opus, Liv.: facinus, Sall.: quid incipiam? (show full text)
Lewis & Short, A latin dictionary (1879)
incipio, incĭpĭo, cēpi, ceptum, 3 (archaic incepsit inceperit, Paul. ex Fest. p. 107 Müll.), v. a. and n. [in-capio; lit., to seize upon, lay hold of; opp. to desinere; hence, with the accessory idea of action), to begin to do something, to take in hand (syn. incoho; in (show full text)
Gaffiot, Dictionnaire latin-français (2016, ex 1934), merci à G. Gréco, M. De Wilde, B. Maréchal, K. Ôkubo!
incipio incĭpĭō, cēpī, ceptum, ĕre (in et capio). I tr., prendre en mains, se mettre à entreprendre, commencer 1 [avec inf.] accedere incipiunt Syracusas Cic. Verr. 2, 5, 95, ils se mettent en devoir de pénétrer à Syracuse, cf. Cic. Læl. (show full text)
Дворецкий И.Х., Отличный латинско-русский словарь (1976)
incipio in–cipio, cepi, ceptum, ere [capio] 1) начинать, приступать, предпринимать (facinus Sl; opus L; deliberare, quando incipiendum est Q): i. bellum (gerere) St, C начинать войну; 2) начинать говорить (sic statim rex incipit Sl); 3) начинаться (ver incipit C; i. aliqua re или ab (show full text)
DuCange, Glossarium mediae et infimae latinitatis (1883-7)
INCIPIO, (INCIPERE) Vetus Interpres Epistolae S. Barnabae: Qui Incipiebant praedicare, ubi Gr. τοὺς μέλλοντας ϰηρύσσειν. Alibi: Quia ipse Incipiebat apparere. Gr. ἤμελλεν. Et non semel in hac Epistola. Ita Jacobus 2: Per legem libertatis Incipientes judicari. In textu Graeco μέλλοντες. Hac notione vocem incipere usurpasse non semel Interpretem S. (show full text)
INCIPIO,² (INCIPERE) Doctoris gradum adipisci, apud Boul. tom. 5. Hist. Univers. Paris. pag. 911: Et sub eodem Incepit seu magisterii gradum consecutus est anno 1409. Pluries ibi. Hinc Incipientes appellantur ibid. pag. 913. doctorali infula donati. Vide supra Inceptio.
INCIPIO,³ (INCIPERE) nude, pro Cantum imponere. Acta MSS. capit. eccl. Lugdun. ad ann. 1342. fol. 78. v°. col. 1: Item abilitaverunt ad Incipiendum in choro omnes illos, qui litteras super dicta capella habent... Dederunt potestatem Incipiendi, prout capellanus perpetuus dictae ecclesiae Incipere consueverunt. Hinc Le Commanczant le lettrin dicitur, (show full text)