credidimus
form analysis and translation based on Perseus (Version 2010):
1 P PERF IND ACT
credo V  to give as a loan, lend, make a loan
Helmut Schmid's TreeTagger with Latin data by Gabriele Brandolini: credo V:IND
Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8. Aufl. (1913)
crēdo, didī, ditum, ere (vgl. altind. çrad-dhā, das Vertrauen), vertrauen, I) jmd. oder einer Sache vertrauen, trauen, sein Vertrauen (Zutrauen) schenken, a) in Beziehung auf die Zuverlässigkeit, Treue usw.: post amicitiam credendum est, ante amicitiam iudicandum, Sen.: perditissimi hominis est fallere eum, qui laesus non esset, nisi (show full text)
Lewis & Short, A latin dictionary (1879)
credo, crēdo, dĭdi, dĭtum, 3 (pres. subj. creduam, Plaut. Poen. 3, 5, 2: creduas, id. Bacch. 3, 3, 72; id. Trin. 3, 1, 5: creduat, id. Bacch. 3, 4, 5; 4, 7, 6: creduis, id. Am. 2, 2, 49; id. Capt. 3, 4, 73: creduit, id. Truc. 2, (show full text)
Gaffiot, Dictionnaire latin-français (2016, ex 1934), merci à G. Gréco, M. De Wilde, B. Maréchal, K. Ôkubo!
credo crēdō, dĭdī, dĭtum, ĕre. I tr., 1 confier en prêt : aliquid (alicui) Pl. As. 501, prêter qqch. (à qqn); Aul. 15 ; Epid. 549, etc.; Cato Agr. 5, 2 ; Cic. Post. 4 ; 5 ; pecuniæ creditæ (show full text)
Дворецкий И.Х., Отличный латинско-русский словарь (1976)
credo credo, didi, ditum, ere (арх. praes. conjct. creduam, creduas или creduis) 1) вверять, поручать (vitam et fortunas alicui LM): c. alicui summam belli L возложить на кого-л. главное командование; c. omnia consilia alicui Ter поверять кому-л. все намерения (планы); 2) давать взаймы (alicui pecuniam (show full text)
DuCange, Glossarium mediae et infimae latinitatis (1883-7)
CREDO, (CREDERE) sine praesenti pecunia vendere, Gall. Vendre à credit. Charta Wilboldi Abb. de Translatione villae Longiae ann. 1138. tom. 2. Ampliss. Collect. Marten. col. 108: Qui vero carnes aut panem seu cervisiam vendent, Credent nobis xii. denarios, et venditor vini v. sol. ultra quos nobis Credere ex justitia (show full text)
CREDO,⁴ (CREDERE) Timere, metuere, apud Murator. tom. 21. Script. Ital. col. 13: Quum nihil tale Crederetur. Galli diceremus: Comme on ne craignoit rien, ou comme on ne s'attendoit à rien de semblable. Vide Sperare 2.
CREDO,² (CREDERE) pro Concedere. Charta commun. Peron. ann. 1207. tom. 5. Ordinat. reg. Franc. pag. 161. art. 18: Credimus autem et volumus ut nullus ex communia Peronnae, vel res eorum, pro debito alterius arrestentur, de quo non fuerit debitor vel plegius.
CREDO,³ (CREDERE) vox forensis, Confiteri. Lit. remiss. ann. 1343. in Reg. 74. Chartoph. reg. ch. 512: Primus est articulus, quod dicti rei (Joannes Saupin et Joan. ejus filius) et eorum quilibet sunt clerici et diu fuerunt et pro talibus se gesserunt et gerunt, et ita habiti sunt et reputati, (show full text)
CREDO,⁵ (CREDERE) Desiderare. Glossar. vet. ex Cod. reg. 7641: Credidi, desideravi.
Schuetz, Thomas-Lexikon, 2. Aufl. (1895)
credo (credere) a) glauben im allgemeinen Sinne des Wortes: actus iste, qui est credere, habet firmam adhaesionem ad unam partem, in quo credens convenit cum sciente et intelligente, et tamen eius cognitio non est perfecta per manifestam visionem, in quo convenit cum dubitante, suspicante et opinante, et sic proprium (show full text)
Latinitatis medii aevi lexicon Bohemorum (thanks to the Centre for Classical Studies at the Institute of Philosophy of the Czech Academy of Sciences (www.ics.cas.cz/en)) (2017)
credo credo, -ere, -didi, -ditum a fidem tribuere, confidere – věřit, důvěřovat: noli c-ere (vetus vers.: neroď věřiti ) sompniis |KarVita 347b|; c-ere glewben, wierziti |KNM II F 4 f.78r|; c-o, -dis, -didi, -ditum...wierziti |VocLact f.aa 5vb| b (show full text)