dominicum
Wordlist from Comphistsem Frankfurt, Jan. 2016:
GEN pl Dominica
n VOC sg | n NOM sg | n ACC sg dominicum
m ACC sg pos | n ACC sg pos | n NOM sg pos | n VOC sg pos | m ACC sg dominicus
m ACC sg | ACC sg Dominicus
Helmut Schmid's TreeTagger with Latin data by Gabriele Brandolini: dominicus ADJ
Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8. Aufl. (1913)
dominicus, a, um (domus), I) übh., zum Herrn (zur Herrin) gehörig, herrschaftlich, des Herrn, der Herrin, auris, Afran. fr.: pecuniae rationes, Varro: palatum, Sen.: vinum, des Herrn (als der beste), Petron.: filiae, die T. des Hauses, Augustin.: apotheca, Inscr.: libido, der Herrin, Sen. rhet. – II) (show full text)
Lewis & Short, A latin dictionary (1879)
dominicus dŏmĭnĭcus (contr. DOMNICUS, Inscr. Orell. 3201), a, um, adj. dominus, of or belonging to a lord or master (rare; not in Cic.). Prop.: gannire ad aurem numquam didici dominicam, Afran. ap. Isid. Differ. 86 (v. 282 Rib.): rationes pecuariae, Varr. R. R. 2, 10, 10: habitationes, (show full text)
Gaffiot, Dictionnaire latin-français (2016, ex 1934), merci à G. Gréco, M. De Wilde, B. Maréchal, K. Ôkubo!
dominicum dŏmĭnĭcum, ī, n. (dominicus), 1 recueil des vers de Néron : Suet. Vitell. 11 2 service divin du dimanche : Cypr. Eleem. 15.
dominicus,¹ 1 dŏmĭnĭcus, a, um (dominus), 1 du maître, qui appartient au maître : Afran. 283 ; Varro R. 2, 10, 10 ; Col. Rust. 9, præf., 1 2 de l'empereur, qui appartient à l'empereur : Cod. Just. 7, 38 3 du Seigneur, (show full text)
Dominicus,² 2 Dŏmĭnĭcus, ī, m., surnom romain : Inscr. || Dominique, martyr africain : Eccl.
Дворецкий И.Х., Отличный латинско-русский словарь (1976)
dominica dominica, ae f Tert etc. = dominicus II.
dominicum dominicum, i n 1) сборник стихов Нерона (aliquid de dominico dicere Su); 2) (sc. sacrificium) воскресное богослужение Eccl; 3) (sc. aedificium) церковь, храм Eccl.
DuCange, Glossarium mediae et infimae latinitatis (1883-7)
DOMINICA Domus, Hospitium, seu diversorium publicum, ut suspicantur docti Editores ad Praecepta S. Pachom. tom. 3. Maii pag. 346. col. 2: Nemo in domo spirituali comedat, sed potius in Dominica, vel in monasterio ejusdem fidei. Vide Domus spiritualis.
DOMINICA Manus, id est, Domini superioris. Charta ann. 1091. inter Monum sacr. antiq. tom. 2. p. 296: Exclusa hereditaria postulatione omnium successorum, in manum Dominicam episcopi reposuit, etc.
DOMINICA Mater, Beata Virgo Mater Christi: De celebritate festivitatis Dominicae Matris, tom. 3. Concil. Hispan. pag. 35. col. 2.
DOMINICA, seu Dies Dominicus, qui Christo potissimum dicatus est apud Christianos, Graecis ϰυριαϰή, quae et ἀναστάσιμος, βασιλὶς ϰαὶ ὕπατος τῶν ἡμερῶν, dicitur S. Ignatio in Epist. ad Magnesianos n. 9. Nomocanon nuper editus a Joan. Bapt. Cotelerio cap. 416: Πρὸ τῆς Χριστοῦ γεννήσεως, οὐϰ ἐλέγετο ϰυριαϰὴ, ἀλλα πρώτη ἡμέρα. (show full text)
DOMINICUM, Ecclesia, AEdes sacra Domino, seu Deo. Glossae veteres: Dominicum, Κυριαϰόν. S. Cyprianus de Opera et Eleemos.: In Dominicum sine sacrificio venis ? Idem Epist. 33. de Lectore: Dominico legit, id est, in templo, alii de die Dominico interpretantur. S. Hieronymus in Chronico: In Antiochia Dominicum, quod vocatur Aureum, (show full text)
DOMINICUM,² Sacrificium mysticum, Missa. Dominicum convivium, S. Augustino in Brevi Collat. contra Donatist. ϰυριαϰὸν δεῖπνον. Cyprianus lib. de Opere et Eleemos.: Locuples et dives es, et Dominicum celebrare te credis, quae Corbonam omnino non respicis ? Et Epist. 63. ad Caecilium: Nunquid ergo Dominicum post coenam celebrare debemus ? (show full text)
DOMINICUM,³ Proprietas, Domanium, quod ad Dominum spectat, quo Dominus ad propriam alendam familiam fruitur. Unde JC. Anglis Dominicum definitur, quod quis habet ad mensam, sicut sunt praedia, quae Bordlandes iidem vocant. Ita Bract. lib. 4. tract. 3. cap. 9. § 5. cui concinit Fleta lib. 5. cap. 5. § (show full text)
Latinitatis medii aevi lexicon Bohemorum (thanks to the Centre for Classical Studies at the Institute of Philosophy of the Czech Academy of Sciences (www.ics.cas.cz/en)) (2017)
dominica dominica v. dominicus
dominicus dominicus 3. form.: -mni- |GerlAnn 510| a ad dominum, ad dominam pertinens – pánův, panin, panský b spec.: α ad imperatorem pertinens – císařský (show full text)