praediximus
form analysis and translation based on Perseus (Version 2010):
1 P PERF IND ACT
praedico V  to say before, premise
Helmut Schmid's TreeTagger with Latin data by Gabriele Brandolini: praedico V:IND
Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8. Aufl. (1913)
praedīco,² dīxī, dictum, ere, I) vorhersagen, Ter. u. Quint.: praediceres, du hättest es mir vorhersagen sollen, Ter.: quae cuncta fideli Priamides Helenus monitu praedixerat, Ov.: praedicta cornua (die angekündigten H.) quaerunt, Ov. – bes. v. Schriftsteller od. Redner, vorher bemerken, vorausschicken, cum praedixero positum insulae, (show full text)
praedico,¹ āvī, ātum, āre, I) öffentlich ausrufen, - verkündigen, -bekanntmachen, A) eig.: a) v. Präko, auctionem, Plaut.: m. folg. Acc. u. Infin., non decumas frumenti sed dimidias venire partes, Cic.: m. folg. direkter Rede, quid autem tam absurdum quam si domini iussu ita praeco praedicet: ›domum (show full text)
Lewis & Short, A latin dictionary (1879)
praedico, praedĭco, āvi, ātum, 1, v. a. To cry in public, make known by crying in public, to publish, proclaim. Lit., of a public crier: ut praeco praedicat, Plaut. Bacch. 4, 7, 17: auctionem praedicem, ipse ut venditem, id. Stich. 1, 3, 41; cf.: si palam (show full text)
praedico, praedīco, xi, ctum, 3, v. a., to say or mention before or beforehand, to premise. In gen. (mostly post-Aug.; cf. praefor), Ter. And. 4, 4, 54: hoc primum in hac re praedico tibi, id. ib. 1, 1, 19: Davus dudum praedixit mihi, id. ib. 5, 1, (show full text)
Gaffiot, Dictionnaire latin-français (2016, ex 1934), merci à G. Gréco, M. De Wilde, B. Maréchal, K. Ôkubo!
praedico,¹ 1 prædĭcō, āvī, ātum, āre, tr., 1 dire à la face du public, proclamer, publier [en parl. du præco, crieur public] : Cic. Verr. 2, 3, 40 ; Off. 3, 55 ; Fam. 5, 12, 8 || dire devant tout le monde : ut prædicas Cic. (show full text)
praedico,² 2 prædīcō, dīxī, dictum, ĕre, tr., 1 dire d'avance, dire préalablement, commencer par dire : Ter. Andr. 46 ; 793, etc.; hæc mihi prædicenda fuerunt Cic. de Or. 3, 37, j'ai dû dire cela préalablement, cf. Cic. Cat. 4, 6 ; (show full text)
DuCange, Glossarium mediae et infimae latinitatis (1883-7)
PRAEDICO, (PRAEDICARE) Verbum facere ad populum, concionari in Ecclesia, Gallis Précher. Concilium Vasense II. cap. 2: Si Presbyter, aliqua infirmitate prohibente, per seipsum non potuerit Praedicare, sanctorum Patrum homiliae a Diaconibus recitentur. Cyprianus in Vita S. Caesarii Arelatensis: Docuit praeterea memoriter, quamdiu potuit, altaque voce semper in Ecclesia (show full text)
Schuetz, Thomas-Lexikon, 2. Aufl. (1895)
praedico, (praedicare) a) öffentlich bekannt machen, verkünden, predigen: imputatur ei, qui non praedicavit, th. II. II. 10. 12 ob. 5; noluit gentibus praedicari suam doctrinam, ib. III. 42. 1 c; vgl. cg. III. 135/136; IV. 8; 4 sent. 20. 1. 3. 2 c. b) aussagen (vgl. praedicatum) im Sinne (show full text)