principi
form analysis and translation based on Perseus (Version 2010):
DAT S M
princeps N  first in order, foremost
GEN S N
principium N  a beginning, commencement, origin
Helmut Schmid's TreeTagger with Latin data by Gabriele Brandolini: princeps N:dat
Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8. Aufl. (1913)
prīnceps,¹ cipis (primus u. capio, s. PauL ex Fest. 71, 2 u. 75, 4), Adi. u. Subst., in der Reihenfolge der Erste, I) eig.: princeps in proelium ibat, ging zuerst usw., Liv.: qui princeps est in agendo, Cic.: princeps Sicilia se ad amicitiam populi Rom. applicuit, (show full text)
Prīnceps,² cipis, m., Name eines sehr eitlen Flötenspielers, Phaedr. 5, 7, 4.
prīncipium, iī, n. (princeps), der Anfang, Ursprung, I) eig.: pr. pontis, Tac.: pr. dicendi, der Rede, Cic.: principio veris, Sall. fr. u. Liv.: principio eius anni, Liv.: principio belli, Liv.: principio orationis, Liv.: in principio totius summae, im Eingange der Gesamtdarstellung, Liv.: ducere principium ab alqo, (show full text)
Lewis & Short, A latin dictionary (1879)
princeps, princeps, cĭpis, adj. and subst. comm. [primus-capio], first in time or order (syn. primus).—Lit., in gen.: ut quisque in fugā postremus, ita periculo princeps erat, Cic. Verr. 2, 5, 34, § 90: princeps in proelium ibat, ultimus conserto proelio excedebat, Liv. 21, 4: princeps Horatius ibat, first, (show full text)
Princeps, Princeps, cĭpis, m., a celebrated flute-player, Phaedr. 5, 7, 4.
principium, princĭpĭum, ii, n. princeps, a beginning, commencement, origin (class.; syn.: primordia, initium). In gen.: origo principii nulla est: nam ex principio oriuntur omnia, Cic. Tusc. 1, 23, 54: quid est cujus principium aliquod sit, nihil sit extremum? id. N. D. 1, 8, 20: nec principium, nec (show full text)
Gaffiot, Dictionnaire latin-français (2016, ex 1934), merci à G. Gréco, M. De Wilde, B. Maréchal, K. Ôkubo!
princeps,¹ 1 prīnceps, cĭpis (primus et capio), adj. et subst., qui occupe la première place, 1 le premier : ut quisque in fuga postremus, ita in periculo princeps erat Cic. Verr. 2, 5, 90, le dernier dans la fuite était aussi le premier au danger ; Firmani principes (show full text)
Princeps,² 2 Prīnceps, ĭpis, m., nom d'h. : Phædr. 5, 7, 4.
principium prīncĭpĭum, ĭī, n. (princeps), 1 commencement : nec principium nec finem habere Cic. CM 78, n'avoir ni commencement ni fin || principio Cic. Off. 1, 11, en premier lieu, tout d'abord ; a principio Cic. Br. 157, dès le début, en commençant || (show full text)
Дворецкий И.Х., Отличный латинско-русский словарь (1976)
principium principium, i n [princeps] 1) начало (veris Sl, L; anni L): principio V сначала, прежде всего; a principio T вначале || происхождение (p. ducere ab aliquo C); принцип, первопричина, первоисточник (movendi C; gaudia p. nostri sunt saepe doloris O); основа (principia cognoscere C); основоположение (principia (show full text)
DuCange, Glossarium mediae et infimae latinitatis (1883-7)
PRINCEPS, Rex, Imperator, in Legibus Wisigoth. lib. 5. tit. 7. § 20. in Leg. Longob. lib. 2. tit. 29. § 1. tit. 39. § 4. Liutpr. 19. (4, 1.) Carol. M. 102. Vide Savin. Histor. Jur. Rom. med. tempor. tom. 1. cap. 5. § 123. in lib. 3. Capitul. (show full text)
PRINCIPIUM, Palatium Principis. Tertullianus de Corona militis cap. 12: Ecce annua votorum nuncupatio, prima in Principiis secunda in capitoliis.
PRINCIPIUM,⁴ Donum, munus. Stat. pro capell. S. Vulfr. ann. 1291. ex Lib. nig. 2. ejusd. eccl. fol. 52. v°: Duximus statuendum, ut dicti capellani de caetero et imperpetuum habeant gratuitas obventiones, quae Principia nuncupantur, videlicet in institutione canonici in ecclesia nostra, decem solidos Paris. in institutione cujuslibet parrochiani presbyteri (show full text)
PRINCIPIUM,² Miles ipse Princeps, seu Principalis, ut est apud Vegetium lib. 2. cap. 7. Ita utuntur idem Vegetius lib. 1. cap. 20. Frontinus lib. 2. cap. de Insidiis num. 30. Ammianus lib. 15. 22. 25. Lex 1. C. de Veteranis, (12, 46.) et leg. jubemus, Cod. de Erogat. milit. (show full text)
PRINCIPIUM,³ Actus Theologicus ad obtinendum Doctoris gradum, olim in Universitate Parisiensi usitatus, cujus mentio est in Bulla Alexandri IV. PP. ann. 1256. Inceptio interdum dicitur, apud du Boulay in Hist. Universit. Paris. tom. 5. pag. 911. et 913. Instrum. ann. 1462. apud eumdem: Deliberavit Natio (Franciae) quod vellet singulos (show full text)
PRINCIPIUM,⁵ Suppuratio. Mirac. S. Rosae tom. 2. Sept. pag. 457. col. 2: Cum pateretur cancrum in mamilla ejus sinistra... Quibus precibus factis, illico morbus ille caput fecit ac Principium, prout vulgariter dicitur. Celso, Facere caput; unde Italis Far capo, pro Suppurare sive in pus converti.
Schuetz, Thomas-Lexikon, 2. Aufl. (1895)
principium Anfang, Ursprung, Ursache, Grund, die ἀρχή des Aristoteles, synonym mit inchoatio (← sub b) und primum (←), d. i. dasjenige, wovon etwas sein Erstes hernimmt (primum capit): hoc nomen principium nihil aliud significat, quam id, a quo aliquid procedit; omne enim, a quo aliquid procedit quocumque modo, dicimus (show full text)