principio
form analysis and translation based on Perseus (Version 2010):
ABL S N | DAT S N
principium N  a beginning, commencement, origin
Helmut Schmid's TreeTagger with Latin data by Gabriele Brandolini: principium N:abl
Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8. Aufl. (1913)
prīncipium, iī, n. (princeps), der Anfang, Ursprung, I) eig.: pr. pontis, Tac.: pr. dicendi, der Rede, Cic.: principio veris, Sall. fr. u. Liv.: principio eius anni, Liv.: principio belli, Liv.: principio orationis, Liv.: in principio totius summae, im Eingange der Gesamtdarstellung, Liv.: ducere principium ab alqo, (show full text)
Lewis & Short, A latin dictionary (1879)
principio, princĭpĭo, āre, v. a. id., to begin to speak, to begin, commence (post-class.): hoc genus principiandi, Aug. Prin. Rhet. p. 328.
principium, princĭpĭum, ii, n. princeps, a beginning, commencement, origin (class.; syn.: primordia, initium). In gen.: origo principii nulla est: nam ex principio oriuntur omnia, Cic. Tusc. 1, 23, 54: quid est cujus principium aliquod sit, nihil sit extremum? id. N. D. 1, 8, 20: nec principium, nec (show full text)
Gaffiot, Dictionnaire latin-français (2016, ex 1934), merci à G. Gréco, M. De Wilde, B. Maréchal, K. Ôkubo!
principio prīncĭpĭō, āre, intr., débuter, faire un exorde : Ps. Aug. *Rhet. 20.
principium prīncĭpĭum, ĭī, n. (princeps), 1 commencement : nec principium nec finem habere Cic. CM 78, n'avoir ni commencement ni fin || principio Cic. Off. 1, 11, en premier lieu, tout d'abord ; a principio Cic. Br. 157, dès le début, en commençant || (show full text)
Дворецкий И.Х., Отличный латинско-русский словарь (1976)
principio principio, —, —, are приступать, делать вступление Aug.
principium principium, i n [princeps] 1) начало (veris Sl, L; anni L): principio V сначала, прежде всего; a principio T вначале || происхождение (p. ducere ab aliquo C); принцип, первопричина, первоисточник (movendi C; gaudia p. nostri sunt saepe doloris O); основа (principia cognoscere C); основоположение (principia (show full text)
DuCange, Glossarium mediae et infimae latinitatis (1883-7)
PRINCIPIO, (PRINCIPIARE) Imperare, Principem esse. Conc. Ovetense inter Hispan. tom. 3. pag. 160: Tunc temporis Principiante Asturiensibus christianis Mauregato invasore regni Adephonsi Casti. Vide supra Principare.
PRINCIPIO,² (PRINCIPIARE) Principiari, Incipere, oriri, principium ducere. Elmham. in Vita Henrici V. Reg. Angl. edit. Hearnii cap. 20. pag. 44: Interea Rex illustris... quandam catharactam Principiari constituit, etc. Occurrit rursum pag. 117. 142. Jac. de Delayto in Annal. Estens. apud Murator. tom. 18. col. 908: Anno 1393. Principiatum fuit (show full text)
PRINCIPIUM, Palatium Principis. Tertullianus de Corona militis cap. 12: Ecce annua votorum nuncupatio, prima in Principiis secunda in capitoliis.
PRINCIPIUM,⁴ Donum, munus. Stat. pro capell. S. Vulfr. ann. 1291. ex Lib. nig. 2. ejusd. eccl. fol. 52. v°: Duximus statuendum, ut dicti capellani de caetero et imperpetuum habeant gratuitas obventiones, quae Principia nuncupantur, videlicet in institutione canonici in ecclesia nostra, decem solidos Paris. in institutione cujuslibet parrochiani presbyteri (show full text)
PRINCIPIUM,² Miles ipse Princeps, seu Principalis, ut est apud Vegetium lib. 2. cap. 7. Ita utuntur idem Vegetius lib. 1. cap. 20. Frontinus lib. 2. cap. de Insidiis num. 30. Ammianus lib. 15. 22. 25. Lex 1. C. de Veteranis, (12, 46.) et leg. jubemus, Cod. de Erogat. milit. (show full text)
PRINCIPIUM,³ Actus Theologicus ad obtinendum Doctoris gradum, olim in Universitate Parisiensi usitatus, cujus mentio est in Bulla Alexandri IV. PP. ann. 1256. Inceptio interdum dicitur, apud du Boulay in Hist. Universit. Paris. tom. 5. pag. 911. et 913. Instrum. ann. 1462. apud eumdem: Deliberavit Natio (Franciae) quod vellet singulos (show full text)
PRINCIPIUM,⁵ Suppuratio. Mirac. S. Rosae tom. 2. Sept. pag. 457. col. 2: Cum pateretur cancrum in mamilla ejus sinistra... Quibus precibus factis, illico morbus ille caput fecit ac Principium, prout vulgariter dicitur. Celso, Facere caput; unde Italis Far capo, pro Suppurare sive in pus converti.
Schuetz, Thomas-Lexikon, 2. Aufl. (1895)
principio, (principiare) Anfang sein für etwas, den Ursprung verleihen, verursachen, hervorbringen, synonym mit originare (←): dici, quod principientur, th. I. 33. 1 ad 2; nomine principiati non utimur nisi in his, quae sunt constituta in esse per principium, unde linea non dicitur esse principiatum puncti, sicut nec motus termini (show full text)
principium Anfang, Ursprung, Ursache, Grund, die ἀρχή des Aristoteles, synonym mit inchoatio (← sub b) und primum (←), d. i. dasjenige, wovon etwas sein Erstes hernimmt (primum capit): hoc nomen principium nihil aliud significat, quam id, a quo aliquid procedit; omne enim, a quo aliquid procedit quocumque modo, dicimus (show full text)