quinta
form analysis and translation based on Perseus (Version 2010):
ABL S F | NOM S F | VOC S F | ACC P N | NOM P N | VOC P N
quintus ADJ  the fifth
Helmut Schmid's TreeTagger with Latin data by Gabriele Brandolini: quinque ADJ:NUM
Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8. Aufl. (1913)
quīnque,¹ Num. (v. πέντε), fünf, Cic. u.a. – auch übh. für eine unbestimmte kleine Zahl, einige, ein paar, quinque dies, Hor. ep. 1, 7, 1; vgl. Seebode Scholien zu Horatius 1. p. 11 sq.
quīnque,² = et quin, Plaut. Cas. 506.
quīntus,¹ a, um (quinque), der fünfte, Cic. u.a.: quintus decimus, der fünfzehnte, Cic. u.a. (aber auch umgekehrt, bes. m.a. Zahlen, quinto quoque anno, alle fünf Jahre, Cic.; auch quinto anno quoque, Plaut.: anno trecentesimo decimo quinto, Eutr. 1, 19): quintus et vicesimus, Cels.: quintus tricesimus, Liv.: (show full text)
Quīntus,² fem. Quīnta, ein röm. Vorname, das masc. gewöhnl. abgek. Q., zB. Q. Fabius.
Lewis & Short, A latin dictionary (1879)
quinque, quinque, num. adj. Gr. πέντε· Sanscr. pancan; Germ. fünf; Engl. five, five: minae, Plaut. Merc. 2, 3, 98: sensus, Lucr. 3, 626: stellae, Cic. Rep. 1, 14, 22: formae, id. N. D. 1, 8, 19: quinque tenent caelum zonae, Verg. G. 1, 233. pueri, Hor. S. (show full text)
quinque,² quinque, for et quin, Plaut. Cas. 2, 8, 70.
quintus quintus (old form quinctus, Plaut. Trin. 2, 4, 123), a, um, num. adj. quinque, the fifth: quarta invidia, quinta ambitio, Plaut. Pers. 4, 4, 8: locus, Cic. Inv. 1, 53, 102; 1, 55, 107: natura, id. Tusc. 1, 17, 41: quinta pars, quintessence, essence, Hor. C. 1, (show full text)
Quintus, Quintus, i, m., and Quinta, ae, f., Roman prænomen; the former usually abbreviated Q.: Quintus Arrius, Cic. Mil. 17, 46: Q. Scaevola, id. Phil. 8, 10, 31.—Quinta, Cic. Cael. 14, 34; id. Har. Resp. 13, 27; Liv. 29, 14, 12.
Gaffiot, Dictionnaire latin-français (2016, ex 1934), merci à G. Gréco, M. De Wilde, B. Maréchal, K. Ôkubo!
quinque,¹ 1 quīnquĕ, ind., cinq : Cæs., Cic., etc.; quinque ter Ov. M. 8, 749, quinze.
quinque,² 2 quīnquĕ, pour et quin : Pl. Cas. 506.
Quinta Quīnta, æ, f., prénom de femme : Cic. Cæl. 34 ; Har. 27 ; Liv. 29, 14, 12.
quintus,¹ 1 quīntus, a, um (quinque), cinquième : Cic., Cæs. ; etc. → quinctus Pl. *Trin. 524.
Quintus,² 2 Quīntus, ī, m., prénom romain : Cic. Mil. 46 ; abrév., Q.
DuCange, Glossarium mediae et infimae latinitatis (1883-7)
QUINQUE, vox Gallica. Clava lusoria, vulgo Billard vel Mail. Lit. remiss. ann. 1389. in Reg. 138. Chartoph. reg. ch. 131: Quant il eschey au tour dudit Felix à biller son cop,....... il dist, Tirez vous arriere, je doubte que mon billouer, appellé en aucuns lieux Quinque, ne m'eschape.
QUINTA, Quintum milliare, Bannileuca, Gall. Quinte. Occurrunt crebro in Chartis Pictavensis Comitatus apud Beslium in Comitib. Pictav. haec verba: Situs in pago Pictavo, infra Quintam ipsius civitatis, in loco qui dicitur, etc. pag. 223. 225. 361. 384. Quintum milliare appellatur pag. 361: Dux concessit Ecclesiam in honorem S. Petri, (show full text)
QUINTA,² Fructuum domino reddendorum a tenente pars quinta. Chronicon Farfense apud Muratorium tom. 2. part. 2. col. 542: Et pro solidis XII. concessit in Bacciano res ad Quintam reddendam et ibidem modios II. Haud ignota fuit antiquis haec obligationis species. Appianus de Bello civ. lib. 1. pag. 353: Sub (show full text)
QUINTUS Denarius, Quinta pars pretii praedii seu rei, quae ab venditore vel emptore dabatur domino pro facultate distractionis, vulgo nostris Quint-denier. M. Pastorale Eccl. Paris. ann. 1257: Nec a praedictis Alipide, vel ejus liberis ratione Quinti denarii dicti Girardus et Blanchia aliquid petere poterunt, si vendi contigerit. Charta alia (show full text)
QUINTUS, Convitii species. Vide Cenitus.
QUINTUS,² Quinta fructuum pars, quam colonus vel tenens domino reddere debet. Locus est supra in Quintayna. Vide Quinta 2. Hinc Quintus, Qui ea ratione possidet. Charta ann. 1349. in Reg. 78. Chartoph. reg. ch. 273: Item et omnes Quinti sive parsones ad dictum hospitium pertinentes, etc.
Schuetz, Thomas-Lexikon, 2. Aufl. (1895)
quintus, a, um fünfter. Zu corpus quintum → corpus; zu essentia qu. → essentia sub b.
Graesse, Orbis Latinus 1909
Quinque basilicae Fünfkirchen, St., Ungarn (Baranya).
Quinque ecclesiae (ecclesiensis) Fünfkirchen, St., Ungarn (Baranya).
Quinque Martes Cinq-Mars, St., Frankr. (Indre-et-Loire).
Quinque montes Fiefbergen, D., Preußen (Schleswig-Holstein).