sacerdotium
form analysis and translation based on Perseus (Version 2010):
GEN P F | GEN P M
sacerdos N  a priest, priestess
ACC S N | NOM S N | VOC S N | GEN P N
sacerdotium N  the priesthood, office of a priest, sacerdotal office
Helmut Schmid's TreeTagger with Latin data by Gabriele Brandolini: sacerdotium N:nom
Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8. Aufl. (1913)
sacerdōs, ōtis, c. (aus *sacri-dōs, ›qui sacra dat‹), I) der Priester, die Priesterin (wie der Augur, Pontifex, Flamen, die Vestalin usw.), 1) im allg.: sacerdotes populi Rom., Priester, Cic.: sacerdotes Cereris, Priesterinnen, Cic.: Fonteia sacerdos, Vestalin, Cic.: Vestae sacerdos, Vestalin, Ov.: Phoebi sacerdos, Priester, Verg.: sacerdotes arvorum, (show full text)
sacerdōtium, iī, n. (sacerdos), das Priestertum, Priesteramt, die Priesterwürde, Albā oriundum sacerd., Liv.: sacerd. summum (bei den Juden), Sulp. Sev.: ebenso sacerd. maximum Lact.: sacerdotio praedita (Vestalis), Cic.: sacerdotium inire, Cic.: augurale sacerdotium habere, Lact.: duo sacerdotia habere, Liv.: sacerdotiis praeesse, Cic.: sacerdotio praeficere alqm, Plin.: civitatis sacerdotium (show full text)
Lewis & Short, A latin dictionary (1879)
sacerdos, săcerdos, ōtis, comm. (fem. collat. form SACERDOTA, Inscr. Orell. 2184; cf. antistes init.; gen. plur. SACERDOTIVM, Inscr. Orell. 1942) [sacer], a priest; a priestess: divis aliis alii sacerdotes, omnibus pontifices, singulis flamines sunto. . . sacerdotum duo genera sunto: unum quod praesit caerimoniis et sacris, alterum quod (show full text)
Sacerdos, Săcerdos, ōtis, m. 1. sacerdos, a surname of frequent occurrence, esp. in the gens Licinia: C. Sacerdos, a prœtor in Sicily before Verres, Cic. Verr. 1, 10, 27; id. Planc. 11, 27.
sacerdotium, săcerdōtĭum, ii, n. 1. sacerdos, the priesthood, the office or dignity of priests, the sacerdotal office (good prose; used equally in sing. and plur.) Sing.: amplissimum sacerdotium, Cic. Verr. 2, 2, 51, § 127: amplissimi sacerdotii collegium, id. Fam. 3, 10, 9: propter amplitudinem sacerdotii, id. (show full text)
Gaffiot, Dictionnaire latin-français (2016, ex 1934), merci à G. Gréco, M. De Wilde, B. Maréchal, K. Ôkubo!
sacerdos,¹ 1 săcerdōs, ōtis, m. (sacer), prêtre : Cic. Leg. 2, 20 ; Virg. En. 5, 760 ; sacerdotes viri Vell. 2, 124, prêtres || f., prêtresse : Cic. Balbo 55 || [fig.] ministre [de] : Cic. Phil. 2, 110. (show full text)
Sacerdos,² 2 Săcerdōs, ōtis, m., surnom rom.; nott dans la gens Licinia : Cic. Verr. 2, 1, 27.
sacerdotium săcerdōtĭum, ĭī, n. (sacerdos), sacerdoce : Cic. Agr. 2, 18 || dignité d'augure : Plin. Min. Ep. 4, 8, 1.
Дворецкий И.Х., Отличный латинско-русский словарь (1976)
sacerdos sacerdos, otis m, f [sacer] жрец, жрица: Vestae s. O весталка; regina s. V = Rhea; summus s. Vlg первосвященник.
sacerdotium sacerdotium, i n [sacerdos] жречество, жреческий сан, звание жреца (s. inire C; susceptum s. Ap): s. summum или maximum Eccl сан первосвященника (у евреев).
DuCange, Glossarium mediae et infimae latinitatis (1883-7)
SACERDOS, ut ait Honorius Augustod. lib. 1. cap. 182. et ex eo Rhabanus lib. 1. de Instit. Cleric. cap. 5. vocari potest, sive Episcopus sit, sive Presbyter. Cujus vocis etymon sic profert Atto apud Acher. tom. 8. Spicil. pag. 126: Sacerdos, quasi sacrum dans Dei ministeria administrando. Olim vero (show full text)
SACERDOTIUM, Beneficium ecclesiasticum, praebenda sacerdotis. Vita S. Guillelmi Archiepisc. apud Surium: Imo votis omnibus non sine miraculo in id consentientibus, ut jus conferendi Sacerdotia, quae vulgo Praebendas vocant, in Gulielmum, et ejus gratia in successores illius transferrent. Vide Sacerdos. Charta ann. 900. apud Ughell. tom. 1. Ital. sacr. col. (show full text)
SACERDOTIUM,² Sacerdotis parochialis electio et nominatio. Charta ann. 1206. ex Chartul. S. Joan. de Valle: Ecclesiam parochialem ibidem fieri mihi complacuit sub hac forma, quod quidam de canonicis B. Johannis semper ibidem divina celebrabit, et Sacerdotium ecclesiae ad ecclesiam B. Johannis pertinebit; ita quod ecclesia ad supplementum et incrementum (show full text)
Schuetz, Thomas-Lexikon, 2. Aufl. (1895)
sacerdotium Priestertum. Zu character sacerdotii → character sub b; zu ordo s. → ordo sub d. Arten des sacerdotium sind: 1. sacerdotium aeternum sive perpetuum & s. temporale (Hebr. 5. 1) = das ewige und das zeitliche Priestertum. 2. s. Christi sive novum & s. leviticum sive legale sive (show full text)