suspicentur
form analysis and translation based on Perseus (Version 2010):
3 P PRES SUB PASS
suspicor V  to mistrust, suspect
Helmut Schmid's TreeTagger with Latin data by Gabriele Brandolini: suspicor V:SUB
Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8. Aufl. (1913)
suspicor, ātus sum, ārī (zu suspicio, ere), I) argwöhnen, a) alqd: quod suspicabar, Plaut.: nihil mali, Cic.: res nefarias, Cic.: quid nunc suspicare aut invenis de illa? Ter.: quod velim temere atque iniuriose de illo suspicati sint homines, Brut. in Cic. ep. ad Brut.: summum nefas de uxore, (show full text)
Lewis & Short, A latin dictionary (1879)
suspicor, suspĭcor, ātus (inf. suspicarier, Plaut. Ps. 1, 5, 149; id. Trin. 1, 2, 49), 1, v. dep. a. [1. suspicio, II.], to mistrust, suspect (class.). With acc. (rare): id est, quod suspicabar, Plaut. Men. 5, 2, 24: quid nunc suspicare aut invenis De illā? Ter. Heaut. (show full text)
Gaffiot, Dictionnaire latin-français (2016, ex 1934), merci à G. Gréco, M. De Wilde, B. Maréchal, K. Ôkubo!
suspicor suspĭcor, ātus sum, ārī, (suspicere), tr., 1 soupçonner : res nefarias Cic. Mil. 63, soupçonner des actes criminels ; nihil mali Cic. Clu. 27, ne soupçonner rien de mal ; nihil de alicujus improbitate Cic. Verr. 2, 4, 65, ne rien soupçonner de (show full text)
Дворецкий И.Х., Отличный латинско-русский словарь (1976)
suspicor suspicor, atus sum, ari depon. [suspicio I, 5] 1) подозревать (aliquid de aliquo C): s. aliquem Pl подозревать кого-л.; 2) предполагать, догадываться: placiturum tibi esse librum meum suspicabar C я предполагал, что книга моя тебе понравится.
DuCange, Glossarium mediae et infimae latinitatis (1883-7)
SUSPICOR, (SUSPICARI) Existimare, Gr. ὑπολαμϐάνειν. S. Irenaei vetus Interpres lib. 1. cap. 4. n. 4: Unde etiam secundum argumentationem ipsorum Suspicari oportet, fontes et flumina... generationem habuisse a sudoribus ejus. Hinc Suspicio, pro Opinio, sententia, Gr. ὑπολήψεις, apud eumd. lib. 3. cap. 5. n. 1: Responsiones secundum interrogantium Suspiciones. (show full text)