terminetur
form analysis and translation based on Perseus (Version 2010):
3 S PRES SUB PASS
termino V  to set bounds, mark off by boundaries, bound, limit
Helmut Schmid's TreeTagger with Latin data by Gabriele Brandolini: termino V:SUB
Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8. Aufl. (1913)
termino, āvi, ātum, āre (terminus), begrenzen, abgrenzen, abmarken, I) eig.: intra finem loci, quem oleae terminabant, Cic.: fana, Liv.: fines vestri imperii, Cic.: agrum publicum a privato, Liv.: stomachus palato extremo terminatur, endigt, stößt an usw., Cic. – II) übtr.: 1) begrenzen, abgrenzen, a) = beschränken, einschränken, (show full text)
Lewis & Short, A latin dictionary (1879)
termino, termĭno, āvi, ātum, 1, v. a. terminus, to set bounds to, mark off by boundaries, to bound, limit (class.; syn.: finio, definio). Lit.: terra mare et contra mare terras terminat omnes, Lucr. 1, 1000: fines, Cic. Off. 1, 10, 33; cf.: quorum alter fines vestri imperii (show full text)
Gaffiot, Dictionnaire latin-français (2016, ex 1934), merci à G. Gréco, M. De Wilde, B. Maréchal, K. Ôkubo!
termino termĭnō, āvī, ātum, āre (terminus), tr., 1 borner, limiter : Cic. Off. 1, 33 ; Cat. 3, 26 ; Cæc. 22 ; etc. ; agrum publicum a privato Liv. 42, 1, 6, séparer le domaine public des propriétés privées || [fig.] sonos vocis paucis litterarum (show full text)
Дворецкий И.Х., Отличный латинско-русский словарь (1976)
termino termino, avi, atum, are [terminus] 1) размежёвывать, отмежёвывать, отделять (agrum publicum a privato L); отграничивать, отделять границей (locum C); проводить, устанавливать (fines imperii C); 2) ограничивать, замыкать: t. modum alicujus rei C ограничить пределы (сузить объём) чего-л.; mala dolore t. C ограничивать зло страданием, (show full text)
DuCange, Glossarium mediae et infimae latinitatis (1883-7)
TERMINO, (TERMINARE) Capitulare 1. Caroli M. ann. 802. cap. 22. de Monachis: Non per vicos, neque per villas ad Ecclesiam vicini vel Terminantes sine magisterio vel disciplina, qui Sarabaiti dicuntur, etc. Forte leg.: Ad Ecclesiam vicinam Itinerantes, etc.
TERMINO,⁴ (TERMINARE) Mori; qua notione utuntur Itali. Chron. Pontif. Leon. Urbevet. apud Lam. in Delic. erudit. pag. 101: Hic Vigilius licet male papatum intraverit....... quia tamen de facto poenituit, pro fide in exsilio relegatus, ibidem feliciter Terminavit. Estre Terminé dicitur de puero, qui post nisus in partu editos, ab (show full text)
TERMINO,² (TERMINARE) Praefigere, determinare. Raimundus de Agiles Hist. Hieros. cap. 41: Terminata die pugna incipitur. Adde cap. 21. et Baldricum lib. 7. cap. 12. Charta Caroli Simpl. ann. 908. tom. 9. Collect. Histor. Franc. pag. 506: Cellam S. Genesii in ipso pago, cum terminis et adjacentiis suis, sicut Terminatum (show full text)
TERMINO,³ (TERMINARE) Acta S. Isidori Agricolae, tom. 3. Maii pag. 522: Nunius propter nimiam aegritudinem oculorum longo tempore caecus fuit, et ad B. Patris Isidori catacumbam salubriter Terminavit, id est terminum seu finem imposuit coecitati, sanatus est.
Schuetz, Thomas-Lexikon, 2. Aufl. (1895)
termino, (terminare) a) begrenzen, abgrenzen: quae non est terminata per aliquam materiam, th. I. 86. 2 ad 1; dicitur terminatum, quod habet principium et finem, 1 sent. 8. 2. 1 c; vgl. 5 met. 19 a. Zu corpus terminatum → corpus; zu dimensio t. → dimensio; zu quantitas t. (show full text)