puncto
form analysis and translation based on Perseus (Version 2010):
ABL S N | DAT S N
punctum N  a prick, puncture
ABL S M PERF PTC PASS | ABL S N PERF PTC PASS | DAT S M PERF PTC PASS | DAT S N PERF PTC PASS
pungo V  to prick, puncture
Helmut Schmid's TreeTagger with Latin data by Gabriele Brandolini: punctum N:dat
Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8. Aufl. (1913)
pūnctum, ī, n. (pungo), das Gestochene, der Stich, griech. στιγµή, I) als vollbrachte Handlung, fimum acus aereae punctis tolli iubent, durch das Anstechen mit einer eh. N., Plin.: oculos suffusos capra iunci puncto sanguine exonerat, Plin.: punctum parvae volucris (einer Mücke) morte ulcisci, Phaedr.: ictus crabronum haud temere (show full text)
pungo, pupugī, pūnctum, ere, stechen, I) eig. u. übtr.: 1) eig.: a) übh.: neminem, Cic.: acu comatoriā malas, Petron.: stilo alci in manum, Naev. fr.: manu alqm, in die Seite stoßen, Petron.: v. Bienen u.a. Insekten, Plin.: v. Fichtennadeln u.a. Pflanzenstacheln, Plin. – b) prägn., (show full text)
Lewis & Short, A latin dictionary (1879)
punctum, punctum, i, n., v. pungo, P. a.
pungo, pungo, pŭpŭgi, punctum, 3 (old fut. perf. pepugero, Att. ap. Gell. 7, 9, 10; perf. punxi, acc. to Diom. p. 369 P.: pupungi, in pungit, punxit, pupungit, Not. Tir. p. 131; scanned pŭpūgi, Prud. στεφ . 9, 59), v. a. root pug-, to thrust, strike, whence also (show full text)
Gaffiot, Dictionnaire latin-français (2016, ex 1934), merci à G. Gréco, M. De Wilde, B. Maréchal, K. Ôkubo!
punctum pūnctum, ī, n. (pungo), 1 piqûre : Plin. 11, 100 ; 29, 131 || stigmate [au fer rouge] : Plin. Min. Pan. 35 2 petit trou fait par une piqûre, piqûre : Mart. 11, 45, 6 3 ouverture dans une conduite d'eau, et la quantité (show full text)
pungo pungō, pŭpŭgī, pūnctum, ĕre, tr., 1 piquer : aliquem Cic. Sest. 24, piquer qqn || faire en piquant : vulnus acu punctum Cic. Mil. 65, blessure faite par une piqûre d'aiguille || piquer = percer : Lucr. 2, 460 || piquer [saveur piquante] : sensum (show full text)
Дворецкий И.Х., Отличный латинско-русский словарь (1976)
punctum punctum, i n [pungo] 1) укол (acus aereae PM); ужаление (parvulae volucris Ph); 2) колющая боль (quasi puncta sentiuntur CC); 3) маленькое отверстие (puncta, quae terebrantur acu M); 4) точка C, Aus; 5) пятнышко (ova punctis distincta PM); 6) очко: (show full text)
pungo pungo, pupugi (арх. pepugi), punctum, ere 1) колоть (acu Pt); жалить (apes pungunt Pt); наносить уколом (vulnus acu punctum C); 2) быть острым на вкус, жечь (nitrum pungit PM); 3) поражать (sensum Lcr); 4) проникать (p. corpus Lcr); 5) щипать (aliquem (show full text)
DuCange, Glossarium mediae et infimae latinitatis (1883-7)
PUNCTO, (PUNCTARE) Ugutioni et Joan. de Janua, Puncta facere, vel puncta distinguere: unde Dispunctare, removere punctum: Repunctare, iterum punctare. Nostris olim Pontter, Pointier, nunc Ponctuer. Guarinus Veronensis, seu Auctor dialogi de Arte punctandi: Punctus est signum, quod vel figura, vel mora sua, clausulas separat, sensus distinguit, animum recreat, spatiumque (show full text)
PUNCTUM, (Ludere ad omnem), Ludi taxillorum species. Vide, Ludus ad açardum. Fr.
PUNCTUM, Ipsa chartae vel scripti verba. Regest. Magn. Dier. Trecens. ann. 1289. apud D. Brussel tom. 2. de Usu feud. pag 927: Ad quos usus dicti burgenses per Punctum cartae suae se attendere dicuntur. Statutum Philippi Pulchri Regis Franc. ann. 1302. pro Reformatione Regni cap. 63: Per hujusmodi Statuta (show full text)
PUNCTUM,⁴ Articulus, caput, Gall. Point, article. Litterae Ruperti Electoris Palat. ann. 1356. apud Ludewig. tom. 5. pag. 582: In omnibus suis tenoribus, sententiis, Punctis et clausulis, etc. Charta ann. 1377. ex Bibl. reg.: Quia recipiendo veniret contra unum de principalibus Punctis quod ponit et substinet. Charta Caroli Regis Franc. (show full text)
PUNCTUM,⁸ Vox generalis, qua res quaevis, quodlibet negotium significatur. Charta ann. 1201. ex Tabul. S. Gauger. Camerac.: Cum etiam in principio messium super Punctum Augusti fuerint banni facti, etc. In Puncto Esse, Phrasis Gallica, Etre sur le point, In procinctu. Charta ann. 1377. ex Bibl. reg.: Diximus quod (show full text)
PUNCTUM,⁷ Terminus, limes, quia certis punctis seu notis distinguitur, Point etiam nostratibus. Charta ann. 1220. in Chartul. Campan. ex Cam. Comput. Paris. fol. 393. r°. col. 1: Ego Rogerus dominus Roseti in Tereschia... Quae omnia de allodio meo erant, et intra terminos et Puncta comitatus Campaniae constituta sunt. Alia (show full text)
PUNCTUM,⁶ Globulus, Gall. Bouton. Statuta Milonis Episc. Aurel. ann. 1314. apud Marten. tom. 7. Ampl. Collect. col. 1286: Statuimus quod quilibet sacerdos de cetero supertunicale clausum habeat, scilicet sine Punctis. Statuta Monast. S. Germ. Paris. inter Probat. ejusdem Hist. pag. 173: Vestes etiam inordinatas apertas cum Punctis penitus inhibemus. (show full text)
PUNCTUM,² in psalmodia, Syllaba. Statuta antiqua Ordinis Cartusiens. 1. part. cap. 39. § 1: Si ea, quae cantando delectationem afferunt, amputentur, ut est fractio et inundatio vocis, et geminatio Puncti, et similia, quae potius ad curiositatem attinent, quam ad simplicem cantum. Ubi Neumae innuuntur. Et § 4: Punctum nullus (show full text)
PUNCTUM,³ Vulnus cuspide factum. Lex Ripuar. tit. 4. cujus inscriptio est, de Puncto: Si quis ingenuus alterum transpunxerit, aut infra costas plagaverit, etc.
PUNCTUM,⁵ Salarium, honorarium, quod iis tribuitur qui officiis ecclesiasticis intersunt; sic dictum quod praesentes puncto notabantur. Statuta Eccl. Valent. inter Conc. Hispan. tom. 4. pag. 135: Quicumque clericus beneficiatus, vel substitutus non adfuerit Missae majori, perdat Punctum omnium actuum et funeralium a meridie usque ad mediam noctem illius diei. (show full text)
Schuetz, Thomas-Lexikon, 2. Aufl. (1895)
punctum sive punctus Punkt: punctum non est principium nisi quantitatis continuae, th. I. 3. 5 c; unum, quod est terminus continui, ut punctus in permanentibus, ib. 8. 2 ad 2; punctus est, cuius pars non est, ib. 10. 1 ad 1; punctum non ponitur in definitione lineae communiter sumptae; (show full text)
Köbler, Gerhard, Lateinisches Abkunfts- und Wirkungswörterbuch für Altertum und Mittelalter (thanks to the author, http://www.koeblergerhard.de/Mittellatein-HP/VorwortMlat-HP.htm) (2010)
puncto pūnctāre, pūctāre, pūccāre, pūngtāre, lat., V.: nhd. stechen?, steppen, pungieren; Vw.: s. ad-, ap-, dē-, post-; E.: s. pūnctum; W.: mnd. mnl. ponten, sw. V., einschätzen, veranschlagen; an. ponta, sw. V., mit Aktenzeichen versehen (V.); W.: nhd. punktieren, sw. V., punktieren, mit Punkten versehen (V.); L.: (show full text)
punctum pūnctum, pūntum, lat., N.: nhd. Stich, kleines Loch, Punkt, Tüpfel, Abschnitt, kleiner Teil, Augenblick, Schwertspitze, Stichwunde, Rangerhöhung?; mlat.-nhd. musikalische Note, Stellung, Stand; ÜG.: ahd. blatara Gl, hekki Gl, stopfa Gl, stung Gl, stungida Gl, (stunta) Gl, stuntwila Gl, stupf Gl, N, topfo Gl; ÜG.: as. nota (show full text)
pungo pungere, lat., V.: nhd. stechen, eindringen, empfindlich berühren, verletzen, beunruhigen, kränken, quälen; ÜG.: ahd. egilen Gl, (kizzilon) Gl, kuzzilon Gl, pfoson Gl, rizzen Gl, rizzon Gl, stehhan Gl, stopfon Gl, stozan Gl, stungen N, stupfen Gl; ÜG.: ae. (brord) Gl, (cosp) Gl, (styng); ÜG.: mnd. prekelen, (show full text)