inimicus
form analysis and translation based on Perseus (Version 2010):
NOM S M
inimicus N  unfriendly, hostile, inimical
Helmut Schmid's TreeTagger with Latin data by Gabriele Brandolini: inimicus N:nom
Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8. Aufl. (1913)
inimīcus, a, um (in u. amicus), I) aktiv = feindlich, A) eig. = feindselig, gehässig, ungünstig, abhold, a) adi. (Ggstz. amicus), animus, Cic.: inimicus alci, Cic.: inimicus cenis sumptuosis, Cic.: cum ei omnia inimica fuerint, Cic.: consilia cum patriae tum sibi inimica, Nep.: inimicior eram huic quam (show full text)
Lewis & Short, A latin dictionary (1879)
inimicus, ĭnĭmīcus, a, um (gen. plur.: ĭnĭmī-cūm, Plaut. As. 2, 2, 14), adj. 2. in-amicus, unfriendly, hostile, inimical. Adj. Of persons: quod eos infenso animo atque inimico venisse dicatis, Cic. Verr. 2, 2, 61, § 149; id. Phil. 10, 10, 21; cf.: quam inimico vultu intuitur, (show full text)
Gaffiot, Dictionnaire latin-français (2016, ex 1934), merci à G. Gréco, M. De Wilde, B. Maréchal, K. Ôkubo!
inimicus ĭnĭmīcus, a, um (in, amicus), 1 ennemi [particulier], d'ennemi, hostile, opposé : Cic. Verr. 2, 2, 149 ; Phil. 10, 21 || avec gén. ou dat. : Cic. Tusc. 4, 33 ; Phil. 5, 4 ; Fin. 1, 4 2 [poét.] d'ennemi [de guerre] : (show full text)
DuCange, Glossarium mediae et infimae latinitatis (1883-7)
INIMICUS, dicebatur, qui ob delictum aliquod inimicitiam domini sui feudalis incurrebat. Charta Archemb. praep. Vindoc. ex Chartul. Major. monast. pro pago Vindoc. ch. 17: Bannum quoque de omnibus in toto Curtirast commanentibus, tam de amicis quam et de universis hominibus meis; ut si forte amicus ad molendinum alterum moluerit, (show full text)
INIMICUS,² Diabolus, hostis generis humani. Arnobius Junior in Psalmum 78: Tunc efficimur in derisu omnibus daemoniis, qui ideo vicini nostri et inimici dicuntur, quia nec uno quidem puncto ab inimicitiis juxta nos positi non recedunt. Ita appellatur passim a Patribus, a Rabano lib. 2. de Instit. Cleric. cap. 55. (show full text)