obedientia
form analysis and translation based on Perseus (Version 2010):
ABL S F | NOM S F | VOC S F
oboedientia N  obedience
Helmut Schmid's TreeTagger with Latin data by Gabriele Brandolini: obedio V:PTC:acc
Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8. Aufl. (1913)
obēdientia, s. oboedientia.
obēdio, s. oboedio.
oboedientia (obēdientia), ae, f. (oboediens), der Gehorsam, absol. od. m. subj. Genet., Cic. de off. 1, 102; parad. 5, 35. Vulg. eccl. 4, 17; Sirach 3, 1 u.a. – m. obj. Genet., imperiorum, Plin. 8, 1 (der Elefanten). – m. circum u. Akk., mira plebei circum eum ob. (show full text)
Lewis & Short, A latin dictionary (1879)
oboedientia ŏboedĭentĭa (obed-), ae, f. oboediens, obedience (class.). Of persons. With gen.: servitus est oboedientia fracti animi, Cic. Par. 5, 1, 35. Absol.: relinquunt enim et abiciunt oboedientiam, Cic. Off. 1, 29. 102. Of bees: mira plebi circa regem oboedientia, Plin. 11, 17, 17, (show full text)
Gaffiot, Dictionnaire latin-français (2016, ex 1934), merci à G. Gréco, M. De Wilde, B. Maréchal, K. Ôkubo!
oboedientia ŏbœdĭentĭa, æ, f. (obœdiens), obéissance, soumission : Cic. Par. 35 ; abjicere obœdientiam Cic. Off. 1, 102, rejeter l'obéissance [fig.] ; imperiorum Plin. 8, 1, [en parl. des éléphants] docilité à exécuter des ordres.
Дворецкий И.Х., Отличный латинско-русский словарь (1976)
oboedientia oboedientia, ae f [oboediens] послушание, повиновение, покорность (circum aliquem PM; in aliqua re VM).
DuCange, Glossarium mediae et infimae latinitatis (1883-7)
OBEDIENTIA, Munus ac officium omne monasticum, quod per obedientiam injungitur, vel confertur, adeo ut ipsum munus Abbatis Obedientia sit, et ita appelletur a Gregorio VII. PP. lib. 1. Epist. 32. et ab Udalrico lib. 3. Consuetud. Cluniacens, cap. 1: De officiis, vel, ut regulariter loquar, obedientiariis, nondum quicquam dixi; (show full text)
OBEDIENTIA,⁴ Homagium, vel ea quam vassallus erga dominum profitetur obedientia, seu potius servitium, relevium, uti accipi videtur vox Obeissance in Consuet. Andegav. art. 258. et Cenoman. art. 276. ut et in Statutis S. Ludovici Regis Franc.: Nus ne Quens, ne Bers, ne autres ne puet donner son homme de (show full text)
OBEDIENTIA,² Regio obediens seu subdita alicui Principi, quae ejus ditionis est. Tractatus ann. 1502. apud Rymerum tom. 13. pag. 16: Infra terras, patrias, dominia, Obedientias, portus, etc. Paulo Post: Qui nunc sunt in regnis, terris, patriis, dominiis, territoriis, districtibus, jurisdictionibus, aliquo Obedientiarum loco imperii, etc. Tractatus alter ann. 1514. (show full text)
OBEDIENTIA,³ temporibus schismatis Avenionensis dicebatur quaevis secta Paparum concurrentium, quod ei obediret Pontifici, cujus partes sequebatur, ut passim videre est apud Scriptores, qui de illo schismate tractaverunt. Obedientia Debita, Formula qua Canonici Episcopo suo scribentes post salutem uti tenebantur. Charta ann. 1309. tom. 2. Hist. Eccles. Meld. pag. 192: (show full text)
Schuetz, Thomas-Lexikon, 2. Aufl. (1895)
oboedientia a) Gehorsam im Allgemeinen: si oboedientia proprie accipiatur, secundum quod respicit per intentionem formalem rationem praecepti, erit specialis virtus et inoboedientia peccatum speciale; secundum hoc enim ad oboedientiam requiritur, quod impleat aliquis actum iustitiae vel alterius virtutis, intendens implere praeceptum, et ad inoboedientiam requiritur, quod actualiter contemnat praeceptum. (show full text)