Close Window

mortificamur
Wordlist from Comphistsem Frankfurt, Jan. 2016:
pl 1 IND pas PRES mortifico
Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8. Aufl. (1913)
mortifico, āvī, ātum, āre (mortificus), töten (Ggstz. vivifico), Eccl.
Lewis & Short, A latin dictionary (1879)
mortifico, mortĭfĭco, 1, v. a. mortificus, to kill, destroy (eccl. Lat.): caro mortificatur, Tert. Res. Carn. 37.—Transf., to mortify, subject, reduce to weakness: membra, Vulg. Col. 3, 5: facta carnis, id. Rom. 8, 13; cf. id. ib. 7, 4.
Gaffiot, Dictionnaire latin-français (2016, ex 1934), merci à G. Gréco, M. De Wilde, B. Maréchal, K. Ôkubo!
mortifico mortĭfĭcō, āre (mors, facio), tr., faire mourir : Tert. Res. 37 || mortifier, abaisser : Vulg. Col. 3, 5 ; Rom. 8, 13.
Дворецкий И.Х., Отличный латинско-русский словарь (1976)
mortifico mortifico, —, —, are умерщвлять (caro mortificatur Tert); перен. подавлять (concupiscentiam malam Vlg).
DuCange, Glossarium mediae et infimae latinitatis (1883-7)
MORTIFICO, (MORTIFICARE) Idem quod, Amortizare, de qua voce supra, In manum mortuam ponere. Charta ann. 1280. in Tabulario Prioratus S. Nicasii de Mellento fol. 40: Ego Guillelmus dictus de Mota armiger vendidi omnino et dimisi, et penitus et expresse Mortificando quitavi religiosis viris Priori et Conventui S. Nigasii (show full text)
MORTIFICO,⁴ (MORTIFICARE) Corpus macerare, poenis affligere. Concil. Ilerdense inter Hispan. tom. 2. pag. 283: Si..... digne poenituerint, ita ut Mortificato corpore cordis contriti sacrificium Deo offerant. Vox nota Scriptoribus asceticis.
MORTIFICO,⁷ (MORTIFICARE) Extinguere. Lit. remiss. ann. 1410. in Reg. 165. Chartoph. reg. ch. 34: Dicta mater desiderans ipsum Maynardi salvare, dictam torchiam extinxit seu Mortificavit. Mirac. S. Rufin. tom. 6. Aug. pag. 822. col. 1: Statim eamdem candelam, quam tenebat, sub pede suo Mortificans, etc.
MORTIFICO,⁶ (MORTIFICARE) Abrogare, rescindere. Statuta Astens. cap. 10. fol. 26: Juro omnia ea quae in hoc statuto superius vel inferius scripta sunt, et non sunt deleta, canzellata, vel Mortificata, vel vacuata, attendere, facere et complere, et observare bona fide et sine fraude.
MORTIFICO,² (MORTIFICARE) Morti dare, occidere. Venericus de Unitate Ecclesiae conservanda pag. 24: Quaerebant omnibus modis Mortificare Regem Henricum. Diarium Belli Hussitici apud Ludewig. Reliq. MSS. pag. 135: Ipso ergo sic Mortificato clerus perversus praecipue in regno Boemiae et marchionatu Moraviae, qui condemnationem ipsius contributione pecuniarum et modis aliis diversis (show full text)
MORTIFICO,³ (MORTIFICARE) Graviter vulnerare, mutilare. Charta ann. 1244. tom. 1. Hist. Dalphin. pag. 22: Si hominem crepaverit, aut ei membrum Mortificaverit, remaneat in misericordia dominorum. Excerpta e Johanne a Bayono in Hist. Mediani Monast. pag. 265: Sigiffridus pincerna cujus collegae patrem....... olim graviter Mortificaverat, etc. Vide Mahamium. Libert. villae (show full text)
MORTIFICO,⁵ (MORTIFICARE) f. Pudore suffundere. Anonymus de Gestis Manfredi et Conradi Reg. apud Murator. tom. 8. col. 606: Irruunt quidem equites numero forte mille in Saracenos praedictos, quod Mortificati universaliter cum arcubus, et quodammodo facti exanimes solo metu, se nemine adhuc percutiente, prosternuntur.
Köbler, Gerhard, Lateinisches Abkunfts- und Wirkungswörterbuch für Altertum und Mittelalter (thanks to the author, http://www.koeblergerhard.de/Mittellatein-HP/VorwortMlat-HP.htm) (2010)
mortifico mortificāre, mordificāre, lat., V.: nhd. töten, ertöten, quälen, demütigen, unterdrücken, gefühllos sein (V.), befreit sein (V.), Eisen ablöschen, tilgen, abzahlen; ÜG.: ahd. gitothaftigon RhC, irslahan N, irsterben Gl, N, irtoden NGl, toden N; ÜG.: anfrk. irslan MNPsA; ÜG.: ae. adiedan GlArPr, cwielman Gl, GlArPr; ÜG.: mhd. (show full text)