Close Window

placandam
form analysis and translation based on Perseus (Version 2010):
ACC S F PRES GER PASS
placo V  to quiet, soothe, assuage, allay, appease
Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8. Aufl. (1913)
plāco, āvi, ātum, āre (Kausativ v. placeo, wie sēdo v. sedeo, stammverwandt mit plā-nus), ebenen, beruhigen, I) eig.: aequora tumida, Verg.: aequora, Ov. – II) übtr., beruhigen = besänftigen, beschwichtigen, versöhnen (Ggstz. concitare, perturbare), animum, animos, Cic.: alqm, Cic.: canem, Petron.: iram, Cic.: invidiam, Hor.: alqm (show full text)
Lewis & Short, A latin dictionary (1879)
placo, plāco, āvi, ātum, 1, v. a. etym. dub.; cf.: placeo, planus. To reconcile; constr. alicui, aliquem (class. and freq.): agedum, fac, illa ut placetur nobis, that she be reconciled to us, Ter. Phorm. 5, 3, 1: vereor ut placari possit, id. ib. 5, 8, 72 (cf.: (show full text)
Gaffiot, Dictionnaire latin-français (2016, ex 1934), merci à G. Gréco, M. De Wilde, B. Maréchal, K. Ôkubo!
placo plācō, āvī, ātum, āre, tr., apaiser, calmer, adoucir : animos Cic. Tusc. 4, 9 ; plebem muneribus Cic. Mil. 95 ; iras Cic. Har. 63, apaiser les esprits, la plèbe par des jeux, les colères ; ventos Virg. En. (show full text)
Дворецкий И.Х., Отличный латинско-русский словарь (1976)
placo placo, avi, atum, are [одного корня с placeo. и planus] 1) успокаивать (aequora O; genus irritabile vatum H); унимать (iram deorum donis C); улаживать (discordias C); мирить, примирять (aliquem alicui Ter, C или in aliquem Nep, L): placari in aliquem Nep помириться с кем-л. (простить (show full text)
DuCange, Glossarium mediae et infimae latinitatis (1883-7)
PLACO, (PLACARE) Pacisci cum aliquo, pactum inire. Lex Bajwar. tit. 11. cap. 7. § 2: Et si ea sibi in usum miserit, nisi per convenientiam non potest, debet ei in mallo Placare ad restituendum, et cum solido, dum ipsam habet, componat. Vide Placitare in Placitum.
PLACO, (PLACERE) Placitum suum implere, juri stare. Lex Ripuar. tit. 67. § 3: Quod si sacramentum ille, qui prosequitur, non pronunciaverit, ipse qui Placuit, ante annum revolutum, vel 7. noctes, sacramentum suum coram testibus offerat, et conjurare studeat, et deinceps innocens habeatur. Melius placitavit edidit Baluzius.
PLACO,⁴ (PLACARE) a Gallico Plaquer, Inducere, vulgo Enduire, crepir, unde Placatura, ipsa inducendi actio, Gall. Placage. Comput. fabr. S. Petri Insul. ann. 1520. ex Tabul. ejusd. eccl.: Item pro tribus belneriis de cendrea ad Placandum in circuitu chori ecclesiae. Item pro Placatura sacristiae S. Michaelis ab extra, xxxij. sol.
PLACO,² (PLACARE) ut Pacare, solvere, nisi etiam ita legendum sit, in Consuetud. Vernolii ann. 1365. tom. 4. Ordinat. Reg. Franc. pag. 644: Si dominus Rex equis indigens vel quadrigis, apud Vernolium capientur, et Placabuntur de denariis domini Regis, per precium legale et legitimum.
PLACO,³ (PLACARE) ex Gall. Plaquer. Concilium Avenionense ann. 1279. cap. 1: Domos Ecclesiarum occasione quacunque serrare, seu claudere, vel ferrare, seu Placare, etc. Ubi legendum arbitror Plancare. Vide in hac voce. Placare Sigillum, Apponere. Continuat. Chron. Guillel. Nangii tom. 11. Spicil. Acher. pag. 751. ad ann. 1331: Ipsamet recognovit (show full text)
Köbler, Gerhard, Lateinisches Abkunfts- und Wirkungswörterbuch für Altertum und Mittelalter (thanks to the author, http://www.koeblergerhard.de/Mittellatein-HP/VorwortMlat-HP.htm) (2010)
placo placāre, lat., V.: nhd. ebnen, beruhigen, besänftigen, beschwichtigen, versöhnen; ÜG.: ahd. gibahen Gl, gihulden Gl, N, gistillen Gl, hulden Gl; ÜG.: ae. bliþian, gesmyltan; ÜG.: mhd. huldigen PsM; Vw.: s. com-, dē-; Hw.: s. placēre; Q.: Plaut. (um 250-184 v. Chr.), Bi, Conc., Ei, Formulae, Gl, (show full text)