Close Window

sors
form analysis and translation based on Perseus (Version 2010):
NOM S F
sors N  a lot
Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8. Aufl. (1913)
sors,¹ sortis, f. (v. 1. sero, wie fors v. fero), das Los, I) eig. u. übtr.: A) eig.: a) übh.: conicere sortes in sitellam, Plaut., in hydriam, Cic.: im Zshg. bl. conicere sortes, Cic., deicere sortes, Caes.: sors mea exit, kommt heraus, Cic.: ut sors excĭderat, (show full text)
sors,² sordis, f., s. sordes.
Lewis & Short, A latin dictionary (1879)
sors, sors, tis (nom. sortis, Plaut. Cas. 2, 6, 28; abl. sorti. C. I. L. 198, 54; 200, 16; Plaut. Cas. 2, 7, 5; Liv. 4, 37, 6; 28, 45, 11; 29, 20, 4; cf. Neue, Formenl. 1, 241; but sorti is dat., Verg. G. 4, 165 Forbig. (show full text)
Gaffiot, Dictionnaire latin-français (2016, ex 1934), merci à G. Gréco, M. De Wilde, B. Maréchal, K. Ôkubo!
sors sors, tis, f. (sero), 1 sort [objet qu'on mettait dans une urne pour tirer au sort : caillou, tablette, lamelle, baguette, portant des inscriptions] : in hydriam sortes conjicere Cic. Verr. 2, 2, 127, déposer les tablettes du sort dans l'urne ; Tuberonis sors conjecta est (show full text)
DuCange, Glossarium mediae et infimae latinitatis (1883-7)
SORS, Sortilegium. Sortem dare, in Legibus Adelstani Regis c. 6. pro immittere sortilegium in rem quampiam: Decrevimus de sortilegis et liblacis, et Sortem dantibus, si hominem occiderint, et negare non possint, vitae suae culpa judicentur. In Lege Salica, superjactare maleficium. Matres familias apud Germanos sortibus et vaticinationibus declarabant utrum (show full text)
SORS,⁴ pro Modulo agri, apud veterem Agrimensorem pag. 337. in leg. ult. Cod. Th. de Loca fund. jur. emphyt. (10, 3.) in leg. 15. de Annona et tribut. (11, 1.) eodem Cod. Κλῆρος γῆς, apud Julianum in Mysopog. Sortes enim proprie appellabant Romani agros, quos in provinciis a se (show full text)
SORS,² Judicium Dei, purgatio vulgaris. Pactum Childeberti et Chlotarii: Si servus in furto fuerit inculpatus, requiratur a domino, ut ad 20. noctes ipsum in mallum praesentet, et, si dubietas est, ad Sortem ponatur. Ad sortem ambulare, § 8. Ad sortem venire, in Decretione Childeberti Regis § 6. 8. (show full text)
SORS,³ Pittacium vel Schedula, in qua, quod quis sortiri debeat, inscribitur. Hinc inscribi in sortem praedia dicuntur, quae sorte dividenda sunt: et sortes tollere ii, qui sortiuntur, apud Hygenum de Limitib. Constit. Capitolinus in Albino: Cum ille Sortem de suo fato tolleret, i. de suo fato sciscitaretur. Inde postmodum (show full text)
SORS,⁵ Idem videtur quod Usagium, Jus utendi foresta. Chartul. S. Andreae Vienn.: Tribuo Sortem in sylva quae vocatur Eruxia, ut habitatores Jalzinii et habitatores S. Genesii fruantur silva, seu bestiae eorum, quemadmodum necesse fuerit.
Schuetz, Thomas-Lexikon, 2. Aufl. (1895)
sors a) Los: sortes proprie dicuntur, cum aliquid fit, ut eius eventu considerato aliquid occultum innotescat, th. II. II. 95. 8 c; vgl. ib. 3 c; sort. 3; sors nihil aliud est, quam exquisitio providentiae divinae de aliquo contingenti, Eph. 1. 4. Zu divinatio sortium → divinatio sub b. (show full text)
Köbler, Gerhard, Lateinisches Abkunfts- und Wirkungswörterbuch für Altertum und Mittelalter (thanks to the author, http://www.koeblergerhard.de/Mittellatein-HP/VorwortMlat-HP.htm) (2010)
sors,¹ sors (1), lat., F.: nhd. Los, Losstäbchen, Spruchorakel, Weissagung, Orakel, Amt, Anteil, Teil, Schicksal, Geschick, Umstand, Zufall, Geschlecht, Art, Rang, Stand, Sorte, Kategorie, Würfel, Erfolg, Lage, Weise (F.) (1), Kapital; mlat.-nhd. (show full text)
sors,² sors (2), mlat., Sb.: nhd. Dreck, Schmutz; Q.: Latham (790); E.: s. sordēre; L.: Latham 445a