Close Window

Schuetz, Thomas-Lexikon, 2. Aufl. (1895): a

a

a) von: haec enim praepositio a denotat principium agens, 4 sent. 1. 1. 4. 1 c; vgl. 1 sent. 15. 3. 1 ob. 5; 32. 2. 2. 1 c; quod ab angelo sit maxime intelligibilis, th. I. 12. 4 ob. 2; a quo cognoscibilis est, ib. 16. 1 c; quod est a principio (sc. productum), ib. 41. 1 ad 2; ens ab alio, pot. 3. 13 ob. 1; aliquid a natura (sc. procreatum), 2 phys. 2 b; est actus agentis ut ab hoc, 3 phys. 5 i.

Zu principium a quo → principium.

b) von ­ aus, von ­ her: a materia aliqualiter elevatus est, th. I. 12. 4 ad 3; genus sumitur a materia, ib. 76. 3 ob. 4; omnia, quae habent ordinem ad unum aliquid, licet diversimode, ab illo denominari possunt, ib. III. 60. 1 c; Deus nominatur a suis effectibus, nom. 7. 2; denominantur omnes res verae a prima veritate, verit. 1. 5 c; vel a medio, 3 cael. 7 b.

Zu terminus a quo → terminus sub a.

c) in Bezug auf: natura sensibilis, a qua dicitur animal, th. I. 13. 12 c; finis non est omnino aliquid extrinsecum ab actu, ib. I. II. 1. 3 ad 1; occultat eas a nobis, 2 cael. 21 a; vgl. ib. 26 n.

Zu prius, a quo non convertitur consequentia essendi sive subsistendi → prior sub a.

d) von ­ wegen, wegen, um ­ willen: hoc a lite id est propter litem, 2 cael. 24 c.