Close Window

Schuetz, Thomas-Lexikon, 2. Aufl. (1895): passus

passus, a, um

(vgl. pati)

a) gelitten habend: recompensare iniuriam passo, th. II. II. 62. 6 c; passus est omnem passionem humanam, ib. III. 46. 5 c; esuriem passus est, cg. IV. 4; aequalitas constituitur iniustum passo, 4 sent. 15. 1. 1. 2 c.

Factum et passum consequitur dispositionem facientis et agentis (cg. II. 20) = die Wirkung richtet sich nach der Beschaffenheit der Ursache.

b) leidend: non autem transiens in aliquod passum, cg. I. 73; oportet igitur ad hoc, quod sequatur effectus, quod in passo sit potentia ad recipiendum et in agente sit victoria supra passum, ut possit ipsum transmutare ad contrariam dispositionem, ib. II. 30; passum autem movetur, ib. III. 84.

Violentum est, cuius principium est extra, nihil conferente vim passo, → violentus.