Close Window

Schuetz, Thomas-Lexikon, 2. Aufl. (1895): stultitia

stultitia

Torheit: nomen stultitiae a stupore videtur sumptum, unde Isidorus dicit . . . stultus est, qui propter stuporem non movetur; et differt stultitia a fatuitate, . . . quia stultitia importat (bedeutet) hebetudinem cordis et obtusionem sensuum, fatuitas autem importat totaliter spiritualis sensus privationem, et ideo convenienter stultitia sapientiae opponitur, th. II. II. 46. 1 c; stultitia . . . importat quendam stuporem sensus in iudicando et praecipue circa altissimam causam, quae est finis ultimus et summum bonum, ib. 2 c; vgl. ib. 1 ad 1; 8. 6 ad 1.

Arten der stultitia sind: 1. stultitia apud Deum & s. humana sive mundana (ib. 113. 1 ad 1) = die Torheit vor Gott (secundum Deum, ib.) und die vor den Menschen oder Weltkindern (secundum reputationem humanam, quia scilicet humana contemnit, quae hominum sapientia quaerit, ib.). 2. s. bona (ib. 46. 1 ad 2) = die (sittlich) gute Torheit (per quam aliquis terrena contemnit, ib.). 3. s. humana, → s. apud Deum. 4. s. mundana, ≈ . 5. s. quae est peccatum (ib. 3 c) = die sündhafte Torheit, welche eine filia luxuriae (←) ist.