Close Window

Lewis : praedium

praedium, praedĭum, ĭi, n. for prae-hendium, from praehendo, v. prehendo, a farm, estate, a manor (either in town or country): praedibus et praediis populo cautum est, Cic. Verr. 2, 1, 54, § 142; 2, 1, 55, § 143: urbanum, id. ib. 2, 3, 86, § 199; Liv. 22, 60; Cato ap. Fest. s. v. quadrantal, p. 258 Müll.; Cic. Caecin. 4, 11: tot praedia, tam pulchra, tam fructuosa, id. Rosc. Am. 15, 43: habet in urbanis praediis, id. Verr. 2, 3, 86, § 109: hunc in praedia rustica relegarat, id. Rosc. Am. 15, 42: fructus praediorum, id. Att. 11, 2, 2; Mart. 12, 72, 3: natis dividere, Hor. S. 2, 3, 169: urbana praedia omnia aedificia accipimus, non solum ea, quae sunt in oppidis, sed et si forte stabula sunt, vel alia meritoria in villis et in vicis, vel si praetoria voluptati tantum deservientia, quia urbanum praedium non locus facit, sed materia, Dig. 50, 16, 198: praedia Appula, Juv. 9, 54: praedia tam urbana quam rustica, Gai. Inst. 1, 120: praedia principio insulae, Vulg. Act. 28, 7.