Close Window

DuCange, Glossarium mediae et infimae latinitatis (1883-7): MANDUCO

MANDUCO, Vorax, gluto. Gloss. Isidor. Onomast.: Manduco, ἀδδιφάγος. Apul. Metamorph. lib. 6: Nec vos memoria deseruit utique quod jam dudum decreveritis de isto asino, semper pigro quidem, sed Manducone summo. Vide Mandones.