Close Window

Latinitatis medii aevi lexicon Bohemorum (thanks to the Centre for Classical Studies at the Institute of Philosophy of the Czech Academy of Sciences (www.ics.cas.cz/en)) (2017): Cato

Cato Cato (-tho, Katho), -onis, m.

1 cognomen Romanum – římské příjmení

+ 2 titulus libri sententiarum Latinarum ab auctore ignoto s. IV. ex. versu hexametro scripti – název latinské sbírky průpovědí sepsané neznámým autorem koncem 4. stol.: quia Katho iubet dicens |HusRecR 10|; nam Katho dicit |HusRecS 82|; al.

nota originis libri et eius tituli (falsam) interpretationem: alii dicunt, quod quidam Iulius ad fidem conversus istius libelli causa efficiens existit, sed propter tyrranidem Neronis suum librum sub nomine conmuni Catho intitulavit, catho enim grece sapiens dicitur latine |CapPr P 866 f.194r|; Catho dicitur doctus vel prudens et est proprium nomen |KNM II F 4 f.56v|; item Katho est confector libri cuiusdam moralis et non est nomen proprium, sed dicitur catho, quod erat sapiens et cautus veluti cattus |CapPr P 1640 f.62r|.